Category Archives: ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ

ΑΝΤΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΕΣ-ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ

Το τελευταίο διάστημα στον απόηχο της ανακίνησης του ζητήματος της ονομασίας της Π.Γ.Δ.Μ. με αφορμή τις διαπραγματεύσεις για την ένταξη του γειτονικού κράτους στους διακρατικούς συνασπισμούς της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, γίναμε μάρτυρες της μονοπώλησης της δημόσιας σφαίρας από τον εθνικιστικό πατριωτικό λόγο, έμπρακτο αποκορύφωμα του οποίου υπήρξαν τα αντίστοιχα συλλαλητήρια σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Αφορμώμενες/οι από τη συγκεκριμένη συνθήκη, πραγματοποιήσαμε το προηγούμενο διάστημα μια σειρά παρεμβάσεων σε διάφορες περιοχές της πόλης θέλοντας να αντικρούσουμε τον εθνικο-πατριωτικό μονόλογο που καλεί τους εκμεταλλευόμενους να συστρατευθούν με τους εκμεταλλευτές κάτω από την επίπλαστη ενότητα του έθνους.

Ενάντια σε ό,τι διαχωρίζει τους εκμεταλλευόμενους και θέτει τον ένα εναντίον του άλλου, ως αναρχικοί/ές παλεύουμε για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας. Ένα κόσμο που θα οικοδομηθεί πάνω στα συντρίμμια κάθε κράτους, οικονομικού προνομίου, έθνους, θρησκείας και εξουσίας…

 

Πανό:

Τρικάκια:

ΠΑΝΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕΧΘΗΚΑΝ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΑΠΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ


Κατά το προηγούμενο διάστημα, μία σειρά καταλήψεων βρέθηκαν στο στόχαστρο τόσο της κρατικής καταστολής, όσο και των πιστών υπηρετών του κράτους και των αφεντικών, των φασιστών.

Αρχικά, στα πλαίσια των εθνικιστικών συλλαλητηρίων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ομάδες φασιστών εξαργυρώνοντας την πολιτική νομιμοποίηση που έλαβαν από τους συμμετέχοντες σε αυτά και εκμεταλλευόμενες την ευκαιρία δημόσιας παρουσίας τους, επιτέθηκαν στο Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός, τον Ε.Κ.Χ. Σχολείο, και την κατάληψη Libertatia με αποτέλεσμα τον εμπρησμό της.

Λίγες μέρες αργότερα, την σκυτάλη της προσπάθειας φίμωσης των χώρων αντίστασης και αγώνα ανέλαβε το κράτος. Τα μέσα άλλαξαν. Το συρφετό φασιστών με λοστούς, πέτρες και μολότοφ διαδέχθηκε η  κρατική καταστολή με μπάτσους, ξυλοδαρμούς και συλλήψεις. Τα ξημερώματα της 12ης Μαρτίου οι κατασταλτικές δυνάμεις εκκένωσαν με συντονισμένη επιχείρηση τρεις καταλήψεις, την κατάληψη Gare, την Ζαΐμη 11, και την Ματρόζου 45, στην οποία συνέλαβαν 12 συντρόφισσες και συντρόφους.

Κοινή στόχευση των πάσης φύσεως υπερασπιστών της εξουσίας και του συστήματος είναι η απεγνωσμένη προσπάθεια να θάψουν κάθε φωνή που ορθώνεται ενάντια στο σύγχρονο καθεστώς εκμετάλλευσης και καταπίεσης και αντιστέκεται  στις συνθήκες αδικίας και διαιώνισής τους. Η απεγνωσμένη προσπάθεια να καταστείλουν κάθε ενδιάθετη επιθυμία ελευθερίας.

Το κράτος καταστέλλει τις καταλήψεις και τις αυτοοργανωμένες δομές αγώνα γιατί αμφισβητούν την ουσία του. Η ίδια η ύπαρξη αυτών των δομών αποτελεί έμπρακτη αμφισβήτηση της εξουσιαστικής λογικής της οικονομικής και πολιτικής ελίτ, η οποία πασχίζει να πείσει τους ανθρώπους ότι είναι ανίκανοι να διαχειριστούν οι ίδιοι τις υποθέσεις, τις επιθυμίες και ανάγκες τους, χωρίς την ύπαρξη κάποιας εξουσίας και χωρίς οποιαδήποτε λογική ανάθεσης. Οι κρατιστές που οφείλουν την ύπαρξή τους στην επιβίωση αυτής της αυταπάτης στις συνειδήσεις των ανθρώπων, γνωρίζουν καλά πως αν γενικευόταν το παράδειγμα της άμεσης αδιαμεσολάβητης και συλλογικής δράσης που προτάσσουν έμπρακτα οι καταλήψεις και οι αυτοοργανωμένες, αντιθεσμικές δομές, θα αμφισβητούνταν εκ θεμελίων η παρασιτική τους ύπαρξη.

Το κράτος και τα αφεντικά φοβούνται τις αυτοοργανωμένες κοινότητες αγώνα, που οργανώνονται και αποφασίζουν με οριζόντιες διαδικασίες και λειτουργούν αντιεραρχικά και αντιθεσμικά  όχι τόσο για αυτό που ήδη είναι, αλλά κυρίως για αυτό που μπορούν να γίνουν, δηλαδή ένα παράδειγμα για τα υπόλοιπα καταπιεσμένα και εκμεταλλευόμενα κοινωνικά κομμάτια. Ας κάνουμε λοιπόν τους φόβους τους απτή πραγματικότητα. Υπερασπιζόμενοι/νες τις ήδη υπάρχουσες δομές και δημιουργώντας νέες να επεκτείνουμε τον αγώνα για την γενικευμένη απαλλοτρίωση των μέσων παραγωγής, του κοινωνικού πλούτου, της λήψης των αποφάσεων που αφορούν την κοινωνία καθώς και της υλοποίησής τους· τον αγώνα για την κοινωνική αυτοδιεύθυνση.

ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΔΙΠΛΑ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΔΕΧΤΗΚΑΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΠΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ/ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΙΣΕΣ/ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΣΤΕΓΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ ΜΑΤΡΟΖΟΥ 45


 

Παρέμβαση στα δικαστήρια Θεσ/νίκης για νεκρούς κρατουμένους

Την Πέμπτη 15/2 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση με πανό και τρικάκια στα δικαστήρια Θεσ/νίκης

 

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΥΧΑΙΟΙ ΘΑΝΑΤΟΙ, ΗΤΑΝ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ!

1/2/18. Κρατούμενος, βρίσκεται κρεμασμένος στην απομόνωση του νοσοκομείου των φυλακών Κορυδαλλού.

2/2/18. 26χρονος κρατούμενος, βρίσκεται νεκρός στο κελί του, στις φυλακές Λάρισας, μετά από μόλυνση σε ένα χαλασμένο δόντι.

5/2/18. Κρατούμενος βρίσκεται κρεμασμένος στο κελί του, στις φυλακές Αλικαρνασσού.

Τρείς ακόμα νεκροί προστέθηκαν στη μακρά λίστα των κρατικών δολοφονιών. Τρείς ακόμη ζωές ανάμεσα σε αναρίθμητες άλλες που αφήνονται να σβήσουν μέσα σε φυλακές, κρατητήρια και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Για την κυριαρχία -και δυστυχώς για ένα μεγάλο μέρος των εκμεταλλευόμενων- όλοι αυτοί που βιώνουν το μαρτύριο του εγκλεισμού, παραβίασαν το νόμο και πρέπει να πληρώσουν με αυτό τον τρόπο. Από τη στιγμή που θα γίνει αποδεκτή αυτή η αντιανθρώπινη λογική του κράτους όλα τα άλλα -η απομόνωση, τα βασανιστήρια, η αδιαφορία για την ανθρώπινη ζωή- είναι απλώς συνέπειες οι οποίες δικαιολογούνται από την παραβίαση του νόμου και μπροστά στις οποίες οφείλει να κλείνει τα μάτια κάθε «νομοταγής πολίτης». Λίγη σημασία έχουν ερωτήματα όπως: ποιοι φτιάχνουν αυτό το νόμο, τι αντιπροσωπεύει αυτός ο νόμος, τι οδηγεί ορισμένους ανθρώπους να τον παραβιάσουν, είναι όλοι ίσοι απέναντι στον νόμο;

Για μας όμως η απάντηση σε όλα τα παραπάνω ερωτήματα είναι δεδομένη…κάθε αντικοινωνική συμπεριφορά, κάθε κοινωνική παθογένεια, κάθε κοινωνική δυσαρμονία αποτελεί έκφανση και συνέπεια αυτού του άδικου συστήματος. Είναι ξεκάθαρο πως κάθε νόμος και κάθε κράτος υπάρχει για να διασφαλίζει τα συμφέροντα της άρχουσας μειοψηφίας εις βάρος της εκμεταλλευόμενης πλειοψηφίας. Οι φυλακές χτίζονται από το κράτος, ως φόβητρο για την εμπέδωση της κοινωνικής υποταγής στην εκμετάλλευση και οι φυλακισμένοι, στην συντριπτική τους πλειοψηφία (οι όποιες εξαιρέσεις, απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα και ρίχνουν στάχτη στα μάτια της κοινωνίας) είναι άνθρωποι κοινωνικά και οικονομικά αποκλεισμένοι οι οποίοι απλώς τράβηξαν την σκανδάλη ενός όπλου που γέμισε και έβαλε στα χέρια τους η υπάρχουσα καταπιεστική και εκμεταλλευτική οργάνωση της κοινωνίας. Σε μια κοινωνία αλληλεγγύης, ισότητας, ελευθερίας και πραγματικής δικαιοσύνης, είναι βέβαιο ότι η συντριπτική πλειοψηφία των «εγκλημάτων» από τα οποία δήθεν μας προστατεύει ο νόμος και η φυλακή, θα εξέλειπαν. Σε μια τέτοια κοινωνία, ο νόμος και η φυλακή, θα ήταν περιττά.

Αν θέλουμε λοιπόν να εξαλειφθεί οριστικά το έγκλημα και οι αντικοινωνικές συμπεριφορές, θα πρέπει να αγωνιστούμε για την καταστροφή της πολιτικής καταπίεσης και της οικονομικής εκμετάλλευσης⋅ του κράτους, του κεφαλαίου και κάθε μορφής εξουσίας.

 

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΘΑ ΑΝΘΙΣΕΙ ΜΟΝΟ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΜΙΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΦΥΛΑΚΗΣ

ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ ΠΟΛΕΜΟΝΤΑΣ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ

Αναρχική συλλογικότητα Άνω Θρώσκω

 

Υ.Γ.: Μετά την παρέμβαση, πληροφορηθήκαμε ότι υπήρξε κι άλλος θάνατος κρατουμένου, ενός μετανάστη ο οποίος αυτοκτόνησε στα κρατητήρια του Α.Τ. Κισσάμου Χανίων, ενώ επρόκειτω να απελαθεί.


Ανάρτηση πανώ για τον Κώστα Μπ.

Πραγματοποιήθηκαναν αναρτήσεις πανό για τον Κώστα Μπ. σε διάφορες περιοχές της πόλης ως ελάχιστη δράση αλληλεγγύης.

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΜΠ.
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΟΥΤΕ ΔΕΞΙΑ, ΟΥΤΕ ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Στο πλαίσιο των παρεμβάσεων που πραγματοποιούνται τους τελευταίους μήνες στην πόλη της Θεσσαλονίκης από συντρόφισσες και συντρόφους της αναρχικής ομάδας Πυρανθός, της συλλογικότητας αναρχικών από τα ανατολικά και της αναρχικής συλλογικότητας Άνω Θρώσκω, με αιχμή την εναντίωση στις ιδιωτικοποιήσεις, τον νέο εργασιακό νόμο και τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, τοποθετήθηκε γιγαντοπανό στον περιφερειακό της πόλης.


ΤΑΞΙΚΟ ΑΝΑΧΩΜΑ ΣΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Τις τελευταίες εβδομάδες πραγματοποιούνται παρεμβάσεις με αφορμή τις ιδιωτικοποιήσεις σε υποκαταστήματα της ΕΥΑΘ και της ΔΕΗ, στον ΟΣΕ, στο λιμάνι της πόλης, στην αγορά Μοδιάνο, στο  πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά, στην παραλία της Αρετσούς στην Καλαμαριά, μια περιοχή όπου μετά το κλείσιμο του νοσοκομείου Παναγία πριν λίγα χρόνια, βλέπει σήμερα να παραδίδεται και το τελευταίο κομμάτι της παραλίας για εμπορική εκμετάλλευση.

Στις παρεμβάσεις μοιράζονται κείμενα σε εργαζομένους στις υπηρεσίες αλλά και σε όσους τις χρησιμοποιούν, στις γειτονιές και σε περαστικούς, πετιούνται τρικάκια, ενώ σηκώνονται πανό και κολλιούνται στράτσα.

 

Το κείμενο που μοιράζεται:

 

Όλα είναι κλεμμένα, όλα μας ανήκουν!

Κράτος και κεφάλαιο, έχοντας στην κατοχή τους τα μέσα παραγωγής, και συνεπώς τη δυνατότητα του καθορισμού των κοινωνικών σχέσεων και το θεσμικό μονοπώλιο στη βία, δεν βγάζουν κέρδος μόνο με την εκμετάλλευσή μας στους χώρους εργασίας, αλλά και με την εκβιαστική συνθήκη του να μας πουλάν όσα χρειαζόμαστε για να ζήσουμε. Ένας από τους πιο βασικούς άξονες πάνω στους οποίους κινούνται οι εκφραστές του κεφαλαίου είναι οι ιδιωτικοποιήσεις, η μεταφορά υπηρεσιών, υποδομών, εκτάσεων γης και μέσων επιβίωσης σε ιδιωτικά χέρια. Οι δημόσιοι χώροι, η ενέργεια και οι φυσικοί πόροι μπορεί να είναι σήμερα εμπορευματοποιημένοι, αλλά εμείς τους αντιλαμβανόμαστε ως κοινά αγαθά, τα οποία πρέπει να διαχειρίζεται και να απολαμβάνει το σύνολο της κοινωνίας.

Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι, σαράντα με το λάδι και το ξύδι”

Οι ιδιωτικοποιήσεις είναι ακόμα ένας τρόπος για να μεταφερθούν τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης από τους εκμεταλλευτές στους εκμεταλλευόμενους. Επιφέρουν ελαστικές σχέσεις εργασίας και δυσχεραίνουν τις συλλογικές διεκδικήσεις με σκοπό την αύξηση των κερδών των αφεντικών. Επιπλέον, αποκλείουν την πρόσβαση στα αγαθά σε αυτούς που δεν έχουν τη δυνατότητα πληρωμής τους. Αυτούς δηλαδή που δεν έχουν να πληρώσουν ένα λογαριασμό, τους ντόπιους και μετανάστες προλετάριους. Αυτή τη στιγμή πραγματοποιούνται από το λεγόμενο υπέρ–ταμείο, το οποίο έχει μέλη που τοποθετήθηκαν εκεί από την ελληνική κυβέρνηση αλλά και μέλη που διορίστηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τους μηχανισμούς της. Το νέο υπέρ–ταμείο έρχεται να συνεχίσει το έργο του ΤΑΙΠΕΔ, πολλά μέλη του οποίου κατηγορούνται ότι “έστηναν διαγωνισμούς”, ότι είχαν συμβούλους που λειτουργούσαν ως εκπρόσωποι εταιρειών-υποψήφιων αγοραστών, ότι ζημίωσαν τα δημόσια ταμεία πουλώντας πολύ πιο φθηνά από την πραγματική αξία, της κάθε υποδομής και υπηρεσίας. Όλα αυτά βέβαια ισχύουν και τώρα. Επίσης είναι χαρακτηριστικό ότι το μεγαλύτερο μέρος από τα κέρδη του υπερ–ταμείου θα δοθεί για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες, ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες.

Ας ρίξουμε μια ματιά σε όσα πουλήθηκαν ήδη ή πρόκειται να πουληθούν, κυριολεκτικά για ψίχουλα, εντός των επόμενων μηνών και επηρεάζουν άμεσα το βιοτικό μας επίπεδο. Ξεκινάμε με το νερό, όπου η ΕΥΑΘ πρόκειται να πουληθεί σε πολυεθνική εταιρεία, ενώ αξίζει να σημειώσουμε πως όπου υπήρχαν ιδιωτικοποιήσεις στο νερό, ανέβαινε η τιμή του και έπεφτε η ποιότητά του για την αύξηση των κερδών. Στον τομέα της ενέργειας, η ΔΕΗ πουλιέται κομμάτι–κομμάτι σε ιδιώτες με τα ίδια ακριβώς αποτελέσματα, παρόμοια η κατάσταση με τα ΕΛΠΕ και την ΔΕΠΑ –εταιρεία για το φυσικό αέριο. Στον τομέα των μετακινήσεων, οι Θεσσαλονικείς ήδη λουζόμαστε την ελεύθερη αγορά καθώς ο ΟΑΣΘ αποτελεί μονοπώλιο και έχει αυξήσει πάνω από 100% τα εισιτήρια μέσα στην κρίση, ενώ ο ΟΣΕ πωλείται επίσης κομμάτι–κομμάτι. Στον τομέα των υποδομών, το λιμάνι της πόλης, η Εγνατία οδός, το αεροδρόμιο Μακεδονία, τα ΕΛΤΑ περνάν σταδιακά στα χέρια επιχειρηματιών, με ότι αυτό συνεπάγεται (και πάλι) για τις τιμές και την ποιότητα των υπηρεσιών και τις σχέσεις εργασίας. Στο κομμάτι των ελεύθερων χώρων, το κράτος πουλάει ολόκληρες εκτάσεις, μέσα κι έξω από τις πόλεις: Στη Χαλκιδική στις περιοχές Ποσείδι, Άγιος Ιωάννης Σιθωνίας, Κασσάνδρα, Νέα Ηράκλεια (Σαχάρα), ξεπουλιούνται ολόκληρες εκτάσεις δάσους και παραλίας για να χτιστούν ξενοδοχειακές μονάδες, ενώ κάτι αντίστοιχο συμβαίνει στην Ασπροβάλτα και στην Αγία Τριάδα. Στη Θεσσαλονίκη έχουν πουληθεί η Αγορά Μοδιάνο και προς πώληση είναι η παραλία της Αρετσούς στην Καλαμαριά όπως και το πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά στα δυτικά της πόλης.

Η ιδιοκτησία συνεπάγεται την μετατροπή της περίσσειας των ιδιόκτητων αγαθών σε εμπόρευμα, το οποίο σημαίνει αποστέρησή τους από το κοινωνικό σύνολο. Απέναντι στο δίπολο ιδιωτικό-κρατικό αντιτάσσουμε το δημόσιο/κοινωνικό, δηλαδή την ελεύθερη πρόσβαση και χρήση των αγαθών βάσει των αναγκών μας. Το κράτος δεν αποτελεί έναν ουδέτερο μηχανισμό ανάμεσα σε εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους, αλλά όργανο των πρώτων για να διαιωνίσουν την ταξική εκμετάλλευση. Αγωνιζόμαστε ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, όχι στο όνομα της κατοχής και του ελέγχου των κοινωνικών αγαθών από το κράτος, αλλά ως ένα πρώτο βήμα στον αγώνα για την απαλλοτρίωση και την απόλαυσή τους από το σύνολο της κοινωνίας. Αγωνιζόμαστε για μια χειραφετημένη, αυτοδιευθυνόμενη κοινωνία η οποία θα βασίζεται στην εξής αρχή: «από τον καθένα ανάλογα με τις δυνατότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του». Κάθε ιδιωτικοποίηση είναι μια ήττα σε σχέση με αυτό τον στόχο τόσο σε πρακτικό όσο και σε συμβολικό επίπεδο.

Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι, η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή, του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί.

Οφείλουμε, μαζί με τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες της κάθε υπηρεσίας, μαζί με τους γείτονες που βιώνουμε τα ίδια προβλήματα, να αγωνιστούμε για να μη δούμε τους όρους ζωής μας να χειροτερεύουν, για να σταματήσει κάθε μας ανάγκη να είναι ένα ακόμη εμπόρευμα προς πώληση, για να υπερασπιστούμε την ποιότητα ζωής μας και το περιβάλλον από την απληστία κράτους και κεφαλαίου. Ο αγώνας ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις μπορεί και πρέπει να αποσυνδεθεί από το αίτημα για περισσότερο έλεγχο του κράτους πάνω στις ανάγκες μας. Ο αγώνας ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις μπορεί και πρέπει να συνδεθεί με κάθε μικρό και μεγάλο αγώνα των εκμεταλλευόμενων ενάντια στην λεηλασία των ζωών μας, είτε αυτός αφορά τα νέα μέτρα για τις εργασιακές σχέσεις και τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, είτε την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, είτε την υπεράσπιση της φύσης και των ελεύθερων χώρων πρασίνου μέσα στην πόλη.

Ο αγώνας ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις μπορεί και πρέπει να ενταχθεί μέσα στον συνολικό αγώνα για έναν κόσμο χωρίς τάξεις, χωρίς κράτη, χωρίς εκμετάλλευση.

 

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

 

Συλλογικότητα αναρχικών από τα ανατολικά

αναρχική συλλογικότητα «Άνω θρώσκω»

αναρχική ομάδα Θεσσαλονίκης «Πυρανθός»


Ο χειμώνας της εκμετάλλευσης βαραίνει, αλλά προετοιμάζουμε την άνοιξη της κοινωνικής επανάστασης

teliki-731x1024


Τον Νοέμβριο και με αφορμή τις ιδιωτικοποιήσεις, το νέο νομοσχέδιο για τις εργασιακές σχέσεις που έρχεται, αλλά και τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, 3 αναρχικές συλλογικότητες της πόλης (αναρχική ομάδα πυρανθός, αναρχική συλλογικότητα άνω θρώσκω, συλλογικότητα αναρχικών από τα ανατολικά) πραγματοποιούμε καμπάνια δράσεων αντιπληροφόρησης σε όλη τη Θεσσαλονίκη. 

Αφισοκολλήσεις, κόλλημα στράτσων και κρέμασμα πανό πραγματοποιούνται στις περιοχές της Καλαμαριάς, της Χαριλάου, της άνω και κάτω Τούμπας, της Όλγας, της Τριανδρίας, της Στρατού, της Δελφών, των 40 Εκκλησιών, των πανεπιστημίων, της Άνω πόλης, των Αμπελοκήπων, της Ξηροκρήνης, της Σταυρούπολης, της Λαγκαδά, των Συκεών, της Νεάπολης, της Πολίχνης, του Ευόσμου, του Κορδελιού, της Ηλιούπολης, του κέντρου.

Την ίδια στιγμή μοιράσματα γίνονται σε σπίτια, σε εργαζόμενους και εργαζόμενες σε μαγαζιά, σε πάρκα και πλατείες, σε ουρές στα εκδοτήρια του ΟΑΣΘ, σε παραρτήματα του ΟΑΕΔ, της ΕΥΑΘ, της ΔΕΗ, του ΚΕΠ, σε νοσοκομεία, σε εφορίες, σε μέσα μαζικής μεταφοράς, στο σταθμό των τρένων και σε πολλές λαϊκές αγορές.

Οι δράσεις θα συνεχιστούν, ελπίζοντας να συνεισφέρουν, στο μέτρο των δυνατοτήτων μας, στο να στηθεί ένα ισχυρό κοινωνικό και ταξικό μπλόκο απέναντι στην περαιτέρω οικονομική, κοινωνική και πνευματική υποδούλωσή μας αλλά και συνολικής αντεπίθεσης απέναντι στο κράτος και στο κεφάλαιο.


Το κείμενο που τυπώθηκε και μοιράζεται σε 10.000 αντίτυπα:

 

Για τον βαρύ χειμώνα που έρχεται για τους εκμεταλλευόμενους και τις εκμεταλλευόμενες:

Τα τελευταία 6 χρόνια βιώνουμε τα αποτελέσματα της επίθεσης των αφεντικών, η οποία έχει ενταθεί με το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης. Κράτος και κεφάλαιο, μέσω της ψήφισης των μνημονίων και μιας σειράς άλλων μέτρων, εντείνουν την λεηλασία των “από τα κάτω”, με σκοπό την συντήρηση και την αύξηση των κερδών και της κυριαρχίας τους. Έτσι η καταπίεση και η εκμετάλλευση, φαινόμενα που είναι άμεσα συνδεδεμένα με ένα σύστημα που βασίζεται στην αποκομιδή και συσσώρευση κέρδους από λίγους, μέσω του ξεζουμίσματος των υπολοίπων και της φύσης, βιώνονται όλο και πιο έντονα, από όλο και περισσότερους ανθρώπους.

Τι σημαίνει όμως κρίση για όλους εμάς που ανήκουμε στα κατώτερα στρώματα της ταξικής-κοινωνικής πυραμίδας; Διαρκή υποτίμηση της εργασιακής μας δύναμης μέσω των μειώσεων σε μισθούς και συντάξεις, αύξηση της ανεργίας, καθιέρωση της ελαστικής και ανασφάλιστης εργασίας και ταυτόχρονη αύξηση του κόστους ζωής. Έτσι όλο και περισσότεροι από εμάς δυσκολευόμαστε να τα βγάλουμε πέρα, αναγκαζόμαστε να ζούμε στην ανέχεια και στην εξαθλίωση. Ενώ η περιθωριοποίηση και η καταστολή, στα όρια της εξόντωσης κάποιες φορές, εντείνονται για όσους «περισσεύουν» (π.χ. μετανάστες) ή για όσους τολμούν να σηκώσουν κεφάλι απέναντι στην λεηλασία των ζωών τους. Η κατρακύλα που βιώνουμε δεν πρόκειται να σταματήσει στα νομοσχέδια που έχουν ήδη περάσει. Αυτόν τον χειμώνα αναμένεται να ψηφιστούν νέα μέτρα ή να εφαρμοστούν ήδη ψηφισμένα, κάτι που θα συμβάλει στην περαιτέρω υποτίμηση των όρων ζωής μας.

Τι προβλέπει το νέο νομοσχέδιο για τις εργασιακές σχέσεις;

Για να μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα, σε σχέση με την μείωση του κόστους της εργασίας μας για τα αφεντικά, αναμένεται να ψηφιστεί τους επόμενους μήνες το νέο νομοσχέδιο. Μέσω του νόμου αυτού θα επέλθει η ουσιαστική κατάργηση του κατώτατου μισθού (δεδομένου ότι μπορούν να παρακάμπτονται οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας και να συνάπτονται ατομικές συμβάσεις χωρίς κατώτατους περιορισμούς μόνο με τη «συμφωνία» αφεντικού και εργαζόμενου), διευκολύνονται οι μαζικές απολύσεις, καταργούνται στην πράξη ο 13ος-14ος μισθός, επιδόματα, προσαυξήσεις και διάφορα συνδικαλιστικά δικαιώματα. Μεταξύ άλλων, το κράτος επιχειρεί να αφαιρέσει ένα απ’ τα ισχυρότερα μέσα αγώνα των εργαζομένων ενάντια στην επίθεση των αφεντικών, την απεργία. Με αυτό τον τρόπο δυσχεραίνονται οι όροι κήρυξής της, ενώ παράλληλα θεσμοθετείται το εργοδοτικό δικαίωμα στην ανταπεργία. Μας καλούν επίσης να εμπλουτίσουμε το λεξιλόγιο μας με όρους όπως mini jobs, labor franchising, teleworking, συμβάσεις μηδενικών ή λίγων ωρών, συμβάσεις με το τηλέφωνο, οι οποίες με απλά λόγια μεταφράζονται ως η νομιμοποίηση της επισφάλειας και της μαύρης εργασίας. Ενώ τέλος, προετοιμάζουν και μία ολόκληρη σειρά κοψίματος επιδομάτων και κοινωνικών παροχών σε ανέργους και ευπαθείς ομάδες.

Για μας η ψήφιση αυτού του νόμου επικυρώνει τις επιταγές του κεφαλαίου, που σκοπό έχει να απομυζήσει περισσότερο κέρδος στις πλάτες μας, να μας διασπάσει και να δυσκολέψει τις συλλογικές μας αντιστάσεις.

Τι συνέπειες έχουν οι ιδιωτικοποιήσεις;

Αν η συνεχής μείωση του μισθού μας αποτελεί μία πτυχή των προβλημάτων που βιώνουμε, μία άλλη είναι αυτή του συνεχώς αυξανόμενου κόστους ζωής. Δε θέλει πολλά παραδείγματα: κινούμαστε μέσα σε μία πόλη που το εισιτήριο του ΟΑΣΘ έχει αυξηθεί πάνω από 100% τα τελευταία χρόνια, οι ανατιμήσεις της φορολογίας έχουν μετατρέψει πολλά τρόφιμα σε είδη πολυτελείας, οι λογαριασμοί νερού και ρεύματος είναι φουσκωμένοι και τις περισσότερες φορές απλήρωτοι κάτι που συνεπάγεται το, ανά πάσα στιγμή, κόψιμο τους. Και μέσα σε όλα αυτά, ήρθε και το περιβόητο υπερταμείο για να συνεχίσει τις ιδιωτικοποιήσεις και να κάνει την οικονομία ανταγωνιστική: έναντι συμβολικού αντιτίμου, λιμάνια, αεροδρόμια, ΔΕΗ, ΕΥΑΘ, ΟΣΕ, ολόκληρα βουνά και παραλίες θα πουληθούν σε ιδιώτες, ενώ ταυτόχρονα έχουν ξεκινήσει και οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας για να μην έχουν χασούρα οι τράπεζες.

Είναι δεδομένο ότι τα συμφέροντα του κράτους και των καπιταλιστών ευθυγραμμίζονται. Οι καπιταλιστές έχουν τον μοναδικό τρόπο να βγάζουν κέρδος εμπορευματοποιώντας οποιαδήποτε ανθρώπινη ανάγκη: τροφή, υγεία, στέγαση, ρεύμα και νερό, ψυχαγωγία, μετακίνηση, επικοινωνία. Η συγκεντρωτική αυτή έκφραση του κεφαλαίου –μέσω των ιδιωτικοποιήσεων- παγιώνει τους όρους υποτίμησης των ζωών μας και τα αποτελέσματα κάθε ιδιωτικοποίησης δεν είναι παρά: η χειροτέρευση των εργασιακών συνθηκών, οι περιφράξεις και οι αποκλεισμοί, το ρίξιμο της ποιότητας των υπηρεσιών, το να αυξάνεται η τιμή τους, ενώ παράλληλα το κράτος ως θεσμός, λειτουργεί ως εγγυητής των συμφερόντων του κεφαλαίου.

Οι ανθρώπινες δραστηριότητες που πλέον δεν μεταφράζονται ως εμπόρευμα είναι ελάχιστες. Κράτος και κεφάλαιο δεν πρόκειται να σταματήσουν από μόνα τους. Γι’ αυτό και πρέπει εμείς να επαναπροσδιορίσουμε το πώς αντιλαμβανόμαστε όλα τα παραπάνω, και το αν και πώς είμαστε διατεθειμένοι να τα υπερασπιστούμε.

Η αφομοίωση των κοινωνικών αντιστάσεων από τον Σύριζα

Η αντιμνημονιακή ρητορική του Σύριζα, η προεκλογική εναντίωσή του στις πολιτικές λιτότητας –χωρίς ωστόσο να θέτει όρους εξόδου από την ΕΕ και την ευρωζώνη-, το ότι δεν είχε φθαρεί από την ανάληψη και άσκηση εξουσίας, είχαν ως αποτέλεσμα την αφομοίωση και τον εγκλωβισμό κοινωνικών δυναμικών αντίστασης, παρά τη γενικευμένη κοινωνική δυσαρέσκεια και δυσφορία. Καμία κυβέρνηση όμως δεν μπορεί να μη λειτουργεί ως υπηρέτης των καπιταλιστικών συμφερόντων. Το κεφάλαιο, είναι δεδομένο ότι μπορεί να διαχειριστεί και να επωφεληθεί από οποιοδήποτε κρατικό διαχειριστή, ασχέτως πολιτικο-ιδεολογικού προσήμου. Συνεπώς, η κυβέρνηση Σύριζα-Ανελ, διέψευσε τις προσδοκίες των ψηφοφόρων της και υιοθέτησε πλήρως τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και τις επιταγές του κεφαλαίου.

Να σπάσουμε τον τσαμπουκά κράτους και αφεντικών

Αν δε θέλουμε να βαθύνουμε την οικονομική μας υποδούλωση και την κοινωνική μας απονέκρωση, οφείλουμε να αγωνιστούμε. Και αν το σκεπτικό του αγώνα μας οφείλει να προϋποθέτει την ταξική αλληλεγγύη και ενότητα, οι πρακτικές του δεν είναι συγκεκριμένες, αλλά αλληλοσυμπληρούμενες. Σε πρώτο χρόνο χρειάζεται, να ξαναβάλουμε μπροστά την κάλυψη των δικών μας αναγκών απέναντι στα κέρδη των αφεντικών και να σπάσουμε την ηττοπάθεια και την μοιρολατρία χτίζοντας δίκτυα αλληλεγγύης και μαζικού σπασίματος των νόμων.

Απέναντι στις ιδιωτικοποιήσεις που θα αυξήσουν το κόστος ζωής μας και θα παραδώσουν στη δούλεψη του κεφαλαίου την κάλυψη και της τελευταίας μας ανάγκης, αλλά και απέναντι στους νέους νόμους που θεσπίζονται από το κράτος αλλά έρχονται κατά παραγγελία ντόπιων και ξένων αφεντικών για να γίνουμε όλο και πιο φθηνοί εργαζόμενοι, μπορούμε και σε τελική ανάλυση οφείλουμε, να συγκροτηθούμε σε σωματεία βάσης, συνελεύσεις γειτονιάς, ομάδες άμεσης δράσης και να δημιουργήσουμε αυτοοργανωμένες δομές κάλυψης αναγκών. Αντιθεσμικά, αντιιεραρχικά, μακριά από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία πρέπει να απεργήσουμε, να ξαναβγούμε στο δρόμο, να συγκρουστούμε με το κράτος, τα αφεντικά και τα δουλικά τους, μπάτσους και φασίστες.

Απέναντι στη συνεχόμενη αύξηση του κόστους στέγασης και τροφής μπορούμε να κάνουμε καταλήψεις στέγης και μαζικές αυτομειώσεις ενοικίων, απαλλοτριώσεις αγαθών, και συλλογικές κουζίνες στις γειτονιές μας, με δομικό λίθο τη σχέση της αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας μεταξύ των καταπιεσμένων. Μπορούμε να βάλουμε μπλόκο στις εξώσεις στις γειτονιές μας, να είμαστε παρόντες για να εμποδίσουμε τους πλειστηριασμούς σπιτιών ανθρώπων που δεν έχουν άλλο μέσο στέγασης, αλλά και να σταματήσουμε τις εξώσεις λόγω αδυναμίας πληρωμής ενοικίου.

Απέναντι στην αύξηση της φορολογίας μπορούμε να αρνηθούμε συλλογικά να πληρώνουμε και να καταβάλουμε στα κρατικά ταμεία τα μαλλιοκέφαλά που μας ζητάνε.

Απέναντι στις αυξήσεις εισιτηρίων στον ΟΑΣΘ μπορούμε να μην χτυπάμε ή να παραποιούμε εισιτήρια, να σαμποτάρουμε τα ακυρωτικά μηχανήματα, να διώχνουμε τους ελεγκτές ή αν για κάποιο λόγο χτυπήσουμε να το δίνουμε στον επόμενο επιβάτη. Το ίδιο μπορούμε να κάνουμε και με τον ιδιωτικοποιημένο, για ψίχουλα, ΟΣΕ. Απέναντι στα κοψίματα του νερού και του ρεύματος, μπορούμε να τα επανασυνδέουμε και να κάνουμε ξεκάθαρο στους τραμπούκους που έρχονται και τα κόβουν πως είναι ανεπιθύμητοι, στα σπίτια, στις πολυκατοικίες, στις γειτονιές μας.

Απέναντι στην ιδιωτική εκμετάλλευση ελεύθερων χώρων και την έλλειψη χώρου και χρόνου διασκέδασης που δεν προϋποθέτει φράγκα, μπορούμε να σπάμε τις περιφράξεις, να μην πληρώνουμε αντίτιμο και να δημιουργήσουμε μια ζωντανή αντιεμπορευματική κουλτούρα μέσα στις γειτονιές, στα πάρκα, στις πλατείες, στις αυλές των σχολείων.

Απέναντι στους αποκλεισμούς που γίνονται σε μετανάστες και ανασφάλιστους αλλά και στις περικοπές στην υγεία, μπορούμε να αγωνιστούμε μαζί με τους εργαζόμενους, μαζί με τους μετανάστες, για ελεύθερη πρόσβαση για όλους και όλες στην περίθαλψη.

Να αγωνιστούμε για έναν κόσμο χωρίς καταπίεση, εκμετάλλευση, ανισότητες.

Εμείς, όντας κομμάτι των εκμεταλλευόμενων, φύσει και θέσει, θεωρούμε αναγκαίο τον αγώνα ενάντια στην επέλαση κράτους και αφεντικών και στην υποτίμηση των ζωών μας. Γι αυτό και θα αντιταχθούμε σε οποιαδήποτε απόπειρα υπονόμευσης κοινωνικών κεκτημένων. Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι, όσο υπάρχει κράτος και καπιταλισμός, οι όποιες κατακτήσεις θα παραμένουν μερικές, πρόσκαιρες και επισφαλείς. Μονόδρομος λοιπόν, για την απελευθέρωση μας, είναι η καταστροφή τους.

Για να βαδίσουμε προς ένα κόσμο ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης.
Για μια ακρατική, αταξική, ανεξούσια κοινωνία.
Για την αναρχία


ΑΝΤΙΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ

Για τις βουλευτικές εκλογές του 2015

 

^0C97C54288C676CC85C5084547AF624DA3A7DDAA453972CA28^pimgpsh_fullsize_distr 1^1998F9450FF49A4F0368CFC0587ABAA119DB39AE9C39CE8441^pimgpsh_fullsize_distr ^46E7C37C6326CB2824C012DA66BC36E63202B98EF298C9E6D8^pimgpsh_fullsize_distr

^B94DDFFC983987101BD1C1EDD54C9B051B0D643C0D693DB8BC^pimgpsh_fullsize_distr12345678


 

ΓΙΑ ΤΗ ROJAVA

20141015_132342-1

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ROJAVA

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟ ΚΟΥΡΔΙΚΟ ΛΑΟ