Category Archives: ΚΕΙΜΕΝΑ / ΠΡΟΚΥΡΗΞΕΙΣ

Ο χειμώνας της εκμετάλλευσης βαραίνει, αλλά προετοιμάζουμε την άνοιξη της κοινωνικής επανάστασης

teliki-731x1024


Τον Νοέμβριο και με αφορμή τις ιδιωτικοποιήσεις, το νέο νομοσχέδιο για τις εργασιακές σχέσεις που έρχεται, αλλά και τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, 3 αναρχικές συλλογικότητες της πόλης (αναρχική ομάδα πυρανθός, αναρχική συλλογικότητα άνω θρώσκω, συλλογικότητα αναρχικών από τα ανατολικά) πραγματοποιούμε καμπάνια δράσεων αντιπληροφόρησης σε όλη τη Θεσσαλονίκη. 

Αφισοκολλήσεις, κόλλημα στράτσων και κρέμασμα πανό πραγματοποιούνται στις περιοχές της Καλαμαριάς, της Χαριλάου, της άνω και κάτω Τούμπας, της Όλγας, της Τριανδρίας, της Στρατού, της Δελφών, των 40 Εκκλησιών, των πανεπιστημίων, της Άνω πόλης, των Αμπελοκήπων, της Ξηροκρήνης, της Σταυρούπολης, της Λαγκαδά, των Συκεών, της Νεάπολης, της Πολίχνης, του Ευόσμου, του Κορδελιού, της Ηλιούπολης, του κέντρου.

Την ίδια στιγμή μοιράσματα γίνονται σε σπίτια, σε εργαζόμενους και εργαζόμενες σε μαγαζιά, σε πάρκα και πλατείες, σε ουρές στα εκδοτήρια του ΟΑΣΘ, σε παραρτήματα του ΟΑΕΔ, της ΕΥΑΘ, της ΔΕΗ, του ΚΕΠ, σε νοσοκομεία, σε εφορίες, σε μέσα μαζικής μεταφοράς, στο σταθμό των τρένων και σε πολλές λαϊκές αγορές.

Οι δράσεις θα συνεχιστούν, ελπίζοντας να συνεισφέρουν, στο μέτρο των δυνατοτήτων μας, στο να στηθεί ένα ισχυρό κοινωνικό και ταξικό μπλόκο απέναντι στην περαιτέρω οικονομική, κοινωνική και πνευματική υποδούλωσή μας αλλά και συνολικής αντεπίθεσης απέναντι στο κράτος και στο κεφάλαιο.


Το κείμενο που τυπώθηκε και μοιράζεται σε 10.000 αντίτυπα:

 

Για τον βαρύ χειμώνα που έρχεται για τους εκμεταλλευόμενους και τις εκμεταλλευόμενες:

Τα τελευταία 6 χρόνια βιώνουμε τα αποτελέσματα της επίθεσης των αφεντικών, η οποία έχει ενταθεί με το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης. Κράτος και κεφάλαιο, μέσω της ψήφισης των μνημονίων και μιας σειράς άλλων μέτρων, εντείνουν την λεηλασία των “από τα κάτω”, με σκοπό την συντήρηση και την αύξηση των κερδών και της κυριαρχίας τους. Έτσι η καταπίεση και η εκμετάλλευση, φαινόμενα που είναι άμεσα συνδεδεμένα με ένα σύστημα που βασίζεται στην αποκομιδή και συσσώρευση κέρδους από λίγους, μέσω του ξεζουμίσματος των υπολοίπων και της φύσης, βιώνονται όλο και πιο έντονα, από όλο και περισσότερους ανθρώπους.

Τι σημαίνει όμως κρίση για όλους εμάς που ανήκουμε στα κατώτερα στρώματα της ταξικής-κοινωνικής πυραμίδας; Διαρκή υποτίμηση της εργασιακής μας δύναμης μέσω των μειώσεων σε μισθούς και συντάξεις, αύξηση της ανεργίας, καθιέρωση της ελαστικής και ανασφάλιστης εργασίας και ταυτόχρονη αύξηση του κόστους ζωής. Έτσι όλο και περισσότεροι από εμάς δυσκολευόμαστε να τα βγάλουμε πέρα, αναγκαζόμαστε να ζούμε στην ανέχεια και στην εξαθλίωση. Ενώ η περιθωριοποίηση και η καταστολή, στα όρια της εξόντωσης κάποιες φορές, εντείνονται για όσους «περισσεύουν» (π.χ. μετανάστες) ή για όσους τολμούν να σηκώσουν κεφάλι απέναντι στην λεηλασία των ζωών τους. Η κατρακύλα που βιώνουμε δεν πρόκειται να σταματήσει στα νομοσχέδια που έχουν ήδη περάσει. Αυτόν τον χειμώνα αναμένεται να ψηφιστούν νέα μέτρα ή να εφαρμοστούν ήδη ψηφισμένα, κάτι που θα συμβάλει στην περαιτέρω υποτίμηση των όρων ζωής μας.

Τι προβλέπει το νέο νομοσχέδιο για τις εργασιακές σχέσεις;

Για να μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα, σε σχέση με την μείωση του κόστους της εργασίας μας για τα αφεντικά, αναμένεται να ψηφιστεί τους επόμενους μήνες το νέο νομοσχέδιο. Μέσω του νόμου αυτού θα επέλθει η ουσιαστική κατάργηση του κατώτατου μισθού (δεδομένου ότι μπορούν να παρακάμπτονται οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας και να συνάπτονται ατομικές συμβάσεις χωρίς κατώτατους περιορισμούς μόνο με τη «συμφωνία» αφεντικού και εργαζόμενου), διευκολύνονται οι μαζικές απολύσεις, καταργούνται στην πράξη ο 13ος-14ος μισθός, επιδόματα, προσαυξήσεις και διάφορα συνδικαλιστικά δικαιώματα. Μεταξύ άλλων, το κράτος επιχειρεί να αφαιρέσει ένα απ’ τα ισχυρότερα μέσα αγώνα των εργαζομένων ενάντια στην επίθεση των αφεντικών, την απεργία. Με αυτό τον τρόπο δυσχεραίνονται οι όροι κήρυξής της, ενώ παράλληλα θεσμοθετείται το εργοδοτικό δικαίωμα στην ανταπεργία. Μας καλούν επίσης να εμπλουτίσουμε το λεξιλόγιο μας με όρους όπως mini jobs, labor franchising, teleworking, συμβάσεις μηδενικών ή λίγων ωρών, συμβάσεις με το τηλέφωνο, οι οποίες με απλά λόγια μεταφράζονται ως η νομιμοποίηση της επισφάλειας και της μαύρης εργασίας. Ενώ τέλος, προετοιμάζουν και μία ολόκληρη σειρά κοψίματος επιδομάτων και κοινωνικών παροχών σε ανέργους και ευπαθείς ομάδες.

Για μας η ψήφιση αυτού του νόμου επικυρώνει τις επιταγές του κεφαλαίου, που σκοπό έχει να απομυζήσει περισσότερο κέρδος στις πλάτες μας, να μας διασπάσει και να δυσκολέψει τις συλλογικές μας αντιστάσεις.

Τι συνέπειες έχουν οι ιδιωτικοποιήσεις;

Αν η συνεχής μείωση του μισθού μας αποτελεί μία πτυχή των προβλημάτων που βιώνουμε, μία άλλη είναι αυτή του συνεχώς αυξανόμενου κόστους ζωής. Δε θέλει πολλά παραδείγματα: κινούμαστε μέσα σε μία πόλη που το εισιτήριο του ΟΑΣΘ έχει αυξηθεί πάνω από 100% τα τελευταία χρόνια, οι ανατιμήσεις της φορολογίας έχουν μετατρέψει πολλά τρόφιμα σε είδη πολυτελείας, οι λογαριασμοί νερού και ρεύματος είναι φουσκωμένοι και τις περισσότερες φορές απλήρωτοι κάτι που συνεπάγεται το, ανά πάσα στιγμή, κόψιμο τους. Και μέσα σε όλα αυτά, ήρθε και το περιβόητο υπερταμείο για να συνεχίσει τις ιδιωτικοποιήσεις και να κάνει την οικονομία ανταγωνιστική: έναντι συμβολικού αντιτίμου, λιμάνια, αεροδρόμια, ΔΕΗ, ΕΥΑΘ, ΟΣΕ, ολόκληρα βουνά και παραλίες θα πουληθούν σε ιδιώτες, ενώ ταυτόχρονα έχουν ξεκινήσει και οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας για να μην έχουν χασούρα οι τράπεζες.

Είναι δεδομένο ότι τα συμφέροντα του κράτους και των καπιταλιστών ευθυγραμμίζονται. Οι καπιταλιστές έχουν τον μοναδικό τρόπο να βγάζουν κέρδος εμπορευματοποιώντας οποιαδήποτε ανθρώπινη ανάγκη: τροφή, υγεία, στέγαση, ρεύμα και νερό, ψυχαγωγία, μετακίνηση, επικοινωνία. Η συγκεντρωτική αυτή έκφραση του κεφαλαίου –μέσω των ιδιωτικοποιήσεων- παγιώνει τους όρους υποτίμησης των ζωών μας και τα αποτελέσματα κάθε ιδιωτικοποίησης δεν είναι παρά: η χειροτέρευση των εργασιακών συνθηκών, οι περιφράξεις και οι αποκλεισμοί, το ρίξιμο της ποιότητας των υπηρεσιών, το να αυξάνεται η τιμή τους, ενώ παράλληλα το κράτος ως θεσμός, λειτουργεί ως εγγυητής των συμφερόντων του κεφαλαίου.

Οι ανθρώπινες δραστηριότητες που πλέον δεν μεταφράζονται ως εμπόρευμα είναι ελάχιστες. Κράτος και κεφάλαιο δεν πρόκειται να σταματήσουν από μόνα τους. Γι’ αυτό και πρέπει εμείς να επαναπροσδιορίσουμε το πώς αντιλαμβανόμαστε όλα τα παραπάνω, και το αν και πώς είμαστε διατεθειμένοι να τα υπερασπιστούμε.

Η αφομοίωση των κοινωνικών αντιστάσεων από τον Σύριζα

Η αντιμνημονιακή ρητορική του Σύριζα, η προεκλογική εναντίωσή του στις πολιτικές λιτότητας –χωρίς ωστόσο να θέτει όρους εξόδου από την ΕΕ και την ευρωζώνη-, το ότι δεν είχε φθαρεί από την ανάληψη και άσκηση εξουσίας, είχαν ως αποτέλεσμα την αφομοίωση και τον εγκλωβισμό κοινωνικών δυναμικών αντίστασης, παρά τη γενικευμένη κοινωνική δυσαρέσκεια και δυσφορία. Καμία κυβέρνηση όμως δεν μπορεί να μη λειτουργεί ως υπηρέτης των καπιταλιστικών συμφερόντων. Το κεφάλαιο, είναι δεδομένο ότι μπορεί να διαχειριστεί και να επωφεληθεί από οποιοδήποτε κρατικό διαχειριστή, ασχέτως πολιτικο-ιδεολογικού προσήμου. Συνεπώς, η κυβέρνηση Σύριζα-Ανελ, διέψευσε τις προσδοκίες των ψηφοφόρων της και υιοθέτησε πλήρως τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και τις επιταγές του κεφαλαίου.

Να σπάσουμε τον τσαμπουκά κράτους και αφεντικών

Αν δε θέλουμε να βαθύνουμε την οικονομική μας υποδούλωση και την κοινωνική μας απονέκρωση, οφείλουμε να αγωνιστούμε. Και αν το σκεπτικό του αγώνα μας οφείλει να προϋποθέτει την ταξική αλληλεγγύη και ενότητα, οι πρακτικές του δεν είναι συγκεκριμένες, αλλά αλληλοσυμπληρούμενες. Σε πρώτο χρόνο χρειάζεται, να ξαναβάλουμε μπροστά την κάλυψη των δικών μας αναγκών απέναντι στα κέρδη των αφεντικών και να σπάσουμε την ηττοπάθεια και την μοιρολατρία χτίζοντας δίκτυα αλληλεγγύης και μαζικού σπασίματος των νόμων.

Απέναντι στις ιδιωτικοποιήσεις που θα αυξήσουν το κόστος ζωής μας και θα παραδώσουν στη δούλεψη του κεφαλαίου την κάλυψη και της τελευταίας μας ανάγκης, αλλά και απέναντι στους νέους νόμους που θεσπίζονται από το κράτος αλλά έρχονται κατά παραγγελία ντόπιων και ξένων αφεντικών για να γίνουμε όλο και πιο φθηνοί εργαζόμενοι, μπορούμε και σε τελική ανάλυση οφείλουμε, να συγκροτηθούμε σε σωματεία βάσης, συνελεύσεις γειτονιάς, ομάδες άμεσης δράσης και να δημιουργήσουμε αυτοοργανωμένες δομές κάλυψης αναγκών. Αντιθεσμικά, αντιιεραρχικά, μακριά από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία πρέπει να απεργήσουμε, να ξαναβγούμε στο δρόμο, να συγκρουστούμε με το κράτος, τα αφεντικά και τα δουλικά τους, μπάτσους και φασίστες.

Απέναντι στη συνεχόμενη αύξηση του κόστους στέγασης και τροφής μπορούμε να κάνουμε καταλήψεις στέγης και μαζικές αυτομειώσεις ενοικίων, απαλλοτριώσεις αγαθών, και συλλογικές κουζίνες στις γειτονιές μας, με δομικό λίθο τη σχέση της αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας μεταξύ των καταπιεσμένων. Μπορούμε να βάλουμε μπλόκο στις εξώσεις στις γειτονιές μας, να είμαστε παρόντες για να εμποδίσουμε τους πλειστηριασμούς σπιτιών ανθρώπων που δεν έχουν άλλο μέσο στέγασης, αλλά και να σταματήσουμε τις εξώσεις λόγω αδυναμίας πληρωμής ενοικίου.

Απέναντι στην αύξηση της φορολογίας μπορούμε να αρνηθούμε συλλογικά να πληρώνουμε και να καταβάλουμε στα κρατικά ταμεία τα μαλλιοκέφαλά που μας ζητάνε.

Απέναντι στις αυξήσεις εισιτηρίων στον ΟΑΣΘ μπορούμε να μην χτυπάμε ή να παραποιούμε εισιτήρια, να σαμποτάρουμε τα ακυρωτικά μηχανήματα, να διώχνουμε τους ελεγκτές ή αν για κάποιο λόγο χτυπήσουμε να το δίνουμε στον επόμενο επιβάτη. Το ίδιο μπορούμε να κάνουμε και με τον ιδιωτικοποιημένο, για ψίχουλα, ΟΣΕ. Απέναντι στα κοψίματα του νερού και του ρεύματος, μπορούμε να τα επανασυνδέουμε και να κάνουμε ξεκάθαρο στους τραμπούκους που έρχονται και τα κόβουν πως είναι ανεπιθύμητοι, στα σπίτια, στις πολυκατοικίες, στις γειτονιές μας.

Απέναντι στην ιδιωτική εκμετάλλευση ελεύθερων χώρων και την έλλειψη χώρου και χρόνου διασκέδασης που δεν προϋποθέτει φράγκα, μπορούμε να σπάμε τις περιφράξεις, να μην πληρώνουμε αντίτιμο και να δημιουργήσουμε μια ζωντανή αντιεμπορευματική κουλτούρα μέσα στις γειτονιές, στα πάρκα, στις πλατείες, στις αυλές των σχολείων.

Απέναντι στους αποκλεισμούς που γίνονται σε μετανάστες και ανασφάλιστους αλλά και στις περικοπές στην υγεία, μπορούμε να αγωνιστούμε μαζί με τους εργαζόμενους, μαζί με τους μετανάστες, για ελεύθερη πρόσβαση για όλους και όλες στην περίθαλψη.

Να αγωνιστούμε για έναν κόσμο χωρίς καταπίεση, εκμετάλλευση, ανισότητες.

Εμείς, όντας κομμάτι των εκμεταλλευόμενων, φύσει και θέσει, θεωρούμε αναγκαίο τον αγώνα ενάντια στην επέλαση κράτους και αφεντικών και στην υποτίμηση των ζωών μας. Γι αυτό και θα αντιταχθούμε σε οποιαδήποτε απόπειρα υπονόμευσης κοινωνικών κεκτημένων. Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι, όσο υπάρχει κράτος και καπιταλισμός, οι όποιες κατακτήσεις θα παραμένουν μερικές, πρόσκαιρες και επισφαλείς. Μονόδρομος λοιπόν, για την απελευθέρωση μας, είναι η καταστροφή τους.

Για να βαδίσουμε προς ένα κόσμο ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης.
Για μια ακρατική, αταξική, ανεξούσια κοινωνία.
Για την αναρχία


ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΤΑΣΟ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%bf%cf%86%cf%89%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%b7


Tη Δευτέρα 21/11/2016 πραγματοποιήθηκε μικροφωνική στο Φάληρο επί της Βασιλίσσης Όλγας, ενόψει του εφετείου του αναρχικού Τάσου Θεοφίλου στο οποίο αντιμερωπίζει τις κατηγορίες της ένταξης στην Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς και της ληστείας σε τράπεζα της Πάρου κατά την οποία τραυματίστηκε θανάσιμα ταξιτζής που επιχείρησε να σταματήσει τους ληστές. Η δίκη ξεκίνησε την ίδια μέρα στο εφετείο της Λουκάρεως στην Αθήνα, και θα συνεχιστεί στις 20 Δεκέμβρη. Η μικροφωνική στηρίχτηκε με καλέσματα διάφορων αναρχικών συλλογικοτήτων της πόλης και με παρουσία περίπου 50 ατόμων, και κατά τη διάρκειά της μοιράστηκαν εκατοντάδες κείμενα και πετάχτηκαν τρικάκια στην περιοχή.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΤΑΣΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ
ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑ

το κείμενό μας, μπορείτε να το βρείτε εδώ:

 

Ενημέρωση από μικροφώνική-συγκέντρωση για εφετείο φυλακισμένων αναρχικών

Περίπου 100 αλληλέγγυοι/ες παρεβρέθηκαν χθες το βράδυ στη μικροφωνική αλληλεγγύης με αφορμή το εφετείο φυλακισμένων αναρχικών που πρόκειται να ξεκινήσει στις 20/4 στον Κορυδαλλό. Η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στη συμβολή των οδών Τσιμισκή με Γούναρη και διήρκησε μιάμιση ώρα. Κατά τη διάρκεια της διαβάστηκαν και μοιράστηκαν κείμενα από αναρχικές συλλογικότητες της πόλης.

Πριν την έναρξη της μικροφωνικής σύντροφοι/ισσες ανήρτησαν γιγαντοπανό στην Καμάρα

IMG_20160419_025506_500

 

το κείμενο που μοιράστηκε από την συλλογικότητά μας:

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ…

Τα πρόσωπα των τρομοκρατών/ Όλοι γνωρίζουν πως οι τρομοκράτες, αυτοί που κρύβονται πίσω από κάθε τρομοκρατικό χτύπημα εναντίον των καταπιεσμένων, δεν είναι άλλοι από τους καπιταλιστές και την πολιτική ελίτ που έχουν το ανθρωπιστικό προσωπείο του κοινοβουλευτισμού και της αστικής δημοκρατίας να τους προστατεύει και να καλύπτει τα εγκλήματά τους. Οι τρομοκράτες πολιτικοί που συνθέτουν το σύστημα του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού, επίσης υποθάλπουν και ακόμα περισσότερο ειναι συνεργοί στις πιο τρομακτικές και αντιανθρώπινες τρομοκρατικές ενέργειες.

Οι γιάφκες των τρομοκρατών/ Οι χώροι που οι τρομοκράτες χρησιμοποιούν ως ορμητήριο είναι πολλοί και διαφορετικοί. Αν και η μεγαλύτερη και πιο επικίνδυνη από αυτές, είναι αναμφίβολα η βουλή, συναντήσεις τρομοκρατών και τρομοκρατικών ομάδων -για την οργάνωση και συνέχιση της αντικοινωνικής τους δράσης- διεξάγονται και σε άλλα μέρη, όπως τα υπουργεία, οι τράπεζες ή οι αίθουσες στις οποίες διεξάγεται ο «κοινωνικός διάλογος» μεταξύ των ξεπουλημένων συνδικαλιστών και των αφεντικών.

Το οπλοστάσιο των τρομοκρατών/ Η γκάμα των όπλων που έχουν στα χέρια τους οι τρομοκράτες ώστε να τρομοκρατούν και να εκβιάζουν τους καταπιεσμένους, είναι επίσης ενδεικτικό της επιχειρησιακής τους ικανότητας και της εκτελεστικής τους δεινότητας. Τα Μ.Μ.Ε. είναι ένα από τα ισχυρότερα, από άποψη βεληνεκούς, όπλα, που έχουν στη διάθεσή τους οι τρομοκράτες. Με τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης και προπαγάνδας, τα τρομοκρατικά και αντικοινωνικά στοιχεία, που προαναφέραμε, καταφέρνουν να κρύβουν την αλήθεια, να διαστρεβλώνουν τα γεγονότα, να αλλοτριώνουν τις μάζες, νεκρώνοντας συνειδήσεις και εν τέλει να καθοδηγούν την «κοινή» γνώμη, με αποτέλεσμα οι ίδιοι οι καταπιεσμένοι που πλήττονται από τους κρατικούς τρομοκράτες, να μην μπορούν να αναγνωρίσουν ποιοί είναι οι φίλοι και ποιοί οι εχθροί τους. Στα ισχυρότερα όπλα των τρομοκρατών συγκαταλέγονται οι νόμοι, οι δικαστές, οι φυλακές, που υπάρχουν για να διασφαλίζουν την διαιώνιση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και η ψευδαίσθηση συμμετοχής μέσω της απάτης των εκλογών. Επίσης οι θρησκείες, η εθνική υπερηφάνεια και η προπαγανδιστική εκπαίδευση από τα σχολεία, είναι κι αυτά παραδοσιακά και διαχρονικά όπλα των τρομοκρατών εξουσιαστών στην μάχη τους ενάντια στην ανθρωπινότητα, ενάντια στην αξιοπρέπεια και την ελευθερία του ατόμου.

Ο εκτελεστικός βραχίονας/
Αυτοί που είναι επιφορτισμένοι με την καθυπόταξη των αντιστάσεων και την εξασφάλιση της σιωπηρής  συναίνεσης των εκμεταλλευόμενων στις επιταγές των τρομοκρατών, δεν είναι άλλοι από τους ανα τον κόσμο στρατούς και αστυνομίες. Μηχανισμοί οι οποίοι είναι πάντα σε ετοιμότητα να ξυλοκοπήσουν, να τσακίσουν και να δολοφονήσουν όποιον τυχόν τολμήσει να αμφισβητήσει το μονοπώλιο της βίας των κρατικών τρομοκρατών, θέλοντας να πάρει πίσω λίγα απ’ όσα του ανήκουν. Κάθε στρατός και κάθε αστυνομία, αποτελείται -ως επί το πλείστον- από ταξικά ασυνείδητους ανθρώπους που προστατεύουν τα αφεντικά τους ακόμα κι αν χρειαστεί να σκοτώσουν ανθρώπους από την ίδια τους την τάξη. Χωρίς το στρατό και την αστυνομία η τρομοκράτηση της κοινωνίας θα ήταν δύσκολο να επιτευχθεί.

Τρομοκρατικό ταμείο/ Όσο για το σκέλος της χρηματοδότησης των τρομοκρατών υπάρχουν πληροφορίες που μιλούν για ολόκληρο δίκτυο που εκτείνεται παγκοσμίως και αποτελείται από οργανισμούς, offshore εταιρίες και πολυεθνικούς κολοσσούς  και προσβλέπει στην ενίσχυση τρομοκρατικών ομάδων-κομμάτων για την συνέχιση της τρομοκρατικής και παρασιτικής τους δράσης. Επίσης λέγεται ότι οι τρομοκράτες διατηρούν σχέσεις και οικονομικές συναλλαγές με εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου, όπως οικονομικούς παράγοντες, δικαστές, και λοιπό συρφετό, που προσβλέπουν κι αυτοί στην μεγαλύτερη συμμετοχή στην εξουσιαστική-τρομοκρατική πίτα. Παρ’ όλα αυτά, αν και ο μισθός του κάθε τρομοκράτη είναι πάντα παχυλός (βλ. βουλευτές, υπουργοί, πρωθυπουργοί, στρατιωτικοί, μεγαλοδημοσιογράφοι, δικαστικοί και λοιπά παράσιτα), η κύρια πηγή χρηματοδότησης της κρατικής τρομοκρατίας, παραμένει πάντα, η αφαίμαξη των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων μέσω των εφοριών και της φορολόγησης, των τραπεζών όπως και η όλο και μεγαλύτερη επίθεση στα εργασιακά και κοινωνικά τους κεκτημένα.

Διασυνδέσεις τρομοκρατικών ομάδων/ Οι διασυνδέσεις των τρομοκρατών εκτείνονται τόσο σε εγχώριο, όσο και σε διεθνές επίπεδο. Στο εσωτερικό, η πιο γνωστή επαφή και διασύνδεση των τρομοκρατών του πολιτικού και οικονομικού συστήματος είναι αυτή που λαμβάνει χώρα σε κάθε συνεδρίαση της βουλής όπου οι διάφορες τάσεις των τρομοκρατών (κόμματα) συσκέπτονται για το ποιό θα είναι το πρόγραμμα με το οποίο θα απομυζούν τα θύματα της τρομοκρατίας. Μια άλλη πολύ γνωστή συνάντηση μεταξύ τρομοκρατών είναι και η λεγόμενη συνομιλία των «κοινωνικών εταίρων», μεταξύ των εργατοπατέρων και των οικονομικών αφεντικών όπως ο Σ.Ε.Β., στην οποία αποφασίζονται οι όροι εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Σε διεθνές επίπεδο, από την άλλη, οι εκπρόσωποι της ελληνικής τρομοκρατίας συναντιούνται και συσκέπτονται πολύ συχνά, με ξένους ομολόγους τους, για την διαμόρφωση ενός κοινού σχεδίου δράσης για την διαιώνιση της κυριαρχίας τους, τη λεηλασία και την εκμετάλλευση του κοινωνικού πλούτου.

Ετοιμάζουν νέο τρομοκρατικό χτύπημα;/ Ήδη αυτή τη στιγμή, βιώνουμε την μεγαλύτερη τρομοκρατική επίθεση των τελευταίων ετών. Η συντριπτική πλειοψηφία αντιλαμβάνεται την αντικοινωνική φύση του τρομο-Κράτους. Πλέον κανένας δεν πείθεται για τις «καλές» προθέσεις των τρομοκρατών πολιτικών, που εξαγγέλονται στις προκηρύξεις τους, μετά από κάθε τρομοκρατικό χτύπημα, μέσα από τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης. Η υπαγωγή της οικονομίας στις επιταγές του υπερεθνικού κεφαλαίου, η υπερχρέωση των ταμείων κοινωνικής ασφάλισης, οι πλειστηριασμοί της πρώτης κατοικίας, οι μειώσεις μισθών και συντάξεων, οι απολύσεις και η ανασφάλιστη εργασία, είναι μερικά από τα τελευταία τρομοκρατικά χτυπήματα των εξουσιαστών, που δείχνουν πόσο αδίστακτοι είναι, αλλά και την απαξίωσή τους, στην ανθρώπινη ζωή. Σήμερα περισσότερο από ποτέ, οι άνθρωποι ζούν με τον τρόμο του αύριο και η τρομοκρατία καλύπτει πλέον κάθε πτυχή της ζωής.
Για το μέλλον ένα μόνο πράγμα είναι σίγουρο. Ότι αν οι καταπιεσμένοι δεν αποφασίσουν να οργανωθούν ώστε να απελευθερωθούν από τα δεσμά του κράτους και του καπιταλισμού για να ανασυνθέσουν τη ζωή τους, τόσο η ζωή θα υποβιβάζεται σε επιβίωση και τρόμο χωρίς τέλος.

«Όσοι απειλούν την κοινωνία και την δημοκρατία θα βρεθούν και θα τιμωρηθούν»/

Οι τρομοκράτες δεν κρύβονται στην παρανομία και στην ανωνυμία αλλά πίσω από παραπλανητικούς τίτλους, δημοκρατικά προσχήματα, διευθυντικά γραφεία και κοινοβουλευτικά έδρανα. Η τιμωρία των τρομο-Κρατών και των καπιτα-ληστών δεν πρόκειται να δοθεί ποτέ από τις αίθουσες της αστικής «δικαιοσύνης» τους, αλλά από τους από τα κάτω και δεν είναι άλλη από την ολική ανατροπή τους. Για όλους εμάς τους καταπιεσμένους και εκμεταλλευόμενους, αυτό που έχει σημασία σήμερα, είναι να κατανοήσουμε πως δεν έχουμε τίποτα κοινό με τους κρατιστές και τους καπιταλιστές. Όταν αυτό γίνει πεποίθηση όλων, δεν θα μπορούν πια να μας τρομοκρατούν.
Τότε, όσοι απειλούν την κοινωνία και την ελευθερία θα τιμωρηθούν!
Όχι στο όνομα κάποιου νόμου, αλλά εν ονόματι της επερχόμενης απελευθερωμένης κοινωνίας.

«Επιτυχίες στο μέτωπο της τρομοκρατίας»/ Εφόσον όπως εξηγήσαμε και πιο πάνω, τρομοκρατία συνιστά: η ίδια η ύπαρξη της εξουσίας ανθρώπου πάνω σε άνθρωπο, η ύπαρξη τάξεων, εκμεταλλευτών και εκμεταλλευόμενων, η ύπαρξη πατρίδων, συνόρων, η ύπαρξη φυλακών και νόμων, η ύπαρξη θεών και αφεντάδων, η ίδια η ύπαρξη του κράτους και του καπιταλισμού˙ ένα τελειωτικό πλήγμα στο μέτωπο της τρομοκρατίας δεν θα μπορούσε να είναι άλλο, από αυτό της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ. Μιας επανάστασης, που θα ανοίξει τον δρόμο για μια ζωή ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

Κράτος και Κεφάλαιο ήταν, είναι και θα είναι -όσο υπάρχουν ακόμα-
ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

Στις 20/4 ξεκινάει η εκδίκαση σε δεύτερο βαθμό διαφόρων αναρχικών πολιτικών κρατουμένων, ως μία κοινή υπόθεση, με σκοπό την εσκεμμένη καθυστέρηση της δικαστικής απόφασης, την περαιτέρω κράτηση τους σε συνθήκες εγκλεισμού και παράλληλα την ισοπέδωση της πολυμορφίας των πολιτικών χαρακτηριστικών των πολιτικών κρατουμένων.

Αναρχική Συλλογικότητα Άνω Θρώσκω


ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ στους/ στις ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ/ΤΡΙΕΣ στο ΚΙΛΚΙΣ

Οι μετανάστες είναι αδέρφια ταξικά

Καθώς οι ροές μεταναστών στα σύνορα της Ευρώπης συνεχίζουν να αυξάνονται, τα κράτη της «πολιτισμένης» Ευρώπης τους διαχειρίζονται με όλο και μεγαλύτερο αυταρχισμό και τρομοκρατία: κατάσχεση των πολύτιμων προσωπικών τους ειδών, εγκλεισμός σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, απαγόρευση διέλευσης όσων χαρακτηρίζονται από την εξουσία ως «οικονομικοί μετανάστες», απελάσεις, υποχρεωτική… εθελοντική εργασία. Όσοι μετά βίας κατορθώνουν να ξεφύγουν από τους πολέμους και τη φτώχια της Ασίας και της Αφρικής και το νεκροταφείο του Αιγαίου μπαίνουν στο ποτάμι των φτηνών και χωρίς δικαιώματα και «αόρατων» εργατών. H Ευρώπη έχει μετατραπεί σε ένα καλά οργανωμένο φρούριο που ελέγχει την διακίνηση ανθρώπων ανάλογα με τις ανάγκες του κεφαλαίου για φθηνό εργατικό δυναμικό. Δεν είναι άλλωστε τυχαία η επιμονή της κυριαρχίας στο διαχωρισμό μεταξύ «προσφύγων» και «λαθρομεταναστών», μεταξύ «προσφύγων» που τα αφεντικά θέλουν να εκμεταλλευτούν ως πάμφθηνο ειδικευμένο εργατικό δυναμικό και «μεταναστών» που «τους είναι άχρηστοι».

Η Frontex έρχεται να αναλάβει τη δουλειά της στρατιωτικής διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών. Ανάμεσα στα καθήκοντα της είναι το κυνήγι και η παρακολούθηση αλλά και η κατάρτιση ένοπλων ομάδων ώστε να εμποδίζει τους μετανάστες να προσεγγίζουν τα σύνορα της Ευρώπης. Η «Ευρώπη των λαών» δεν φαίνεται να δυσκολεύεται με τα εκατοντάδες πτώματα που αυτό συνεπάγεται.

Στην Ελλάδα το «αριστερό» κράτος, πιστός διαχειριστής όλων των ευρωπαϊκών αντι-μεταναστευτικών πολιτικών, συνεχίζοντας την ίδια στρατηγική με την αύξηση του χρόνου εγκλεισμού στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τη βίαιη καταστολή τους όταν αντιστέκονται στις άθλιες συνθήκες κράτησης, την εκκένωση της Ειδομένης, στέλνει παράλληλα περιοδεία τους βουλευτές του να εκφοβίσουν τους αλληλέγγυους σε περίπτωση που δεν «συνεργαστούν» με τις επιταγές του Υπουργείου. Η «κυβέρνηση της αριστεράς» έφτασε μέχρι και στη ποινικοποίηση των αυτοοργανωμένων δομών αλληλεγγύης στους μετανάστες. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα στη Λέσβο όπου αλληλέγγυοι όχι μόνο εμποδίστηκαν από το να μοιράσουν φαγητό στους μετανάστες αλλά τους συνέλαβαν και μάλιστα με κατηγορίες για διακίνηση ανθρώπων. Στην Θεσσαλονίκη, η Κατάληψη Στέγης Μεταναστών Μεταναστριών «Ορφανοτροφείο» δέχθηκε, από την πρώτη μέρα κιόλας, απειλές από την Εκκλησία Α.Ε. στην οποία ανήκει το κτήριο. Σκοπός των απειλών, οι οποίες συνοδεύτηκαν τις πρώτες μέρες λειτουργίας του εγχειρήματος από συγκέντρωση παπάδων έξω από την κατάληψη, από απόπειρα κοψίματος του ρεύματος και από κείμενο της «Επιτροπής Κατοίκων Τούμπας» ενάντια στην κατάληψη, ήταν να εκκενωθεί το κτίριο ώστε αυτό να κατεδαφιστεί.

Από τη μεριά μας δεν έχουμε να διαπραγματευτούμε τίποτα με τους υμνητές του θανάτου και τους δήμιους της εξουσίας. Για μας η ταξική μας αλληλεγγύη στους μετανάστες, είτε φεύγουν κυνηγημένοι από τους πολέμους, είτε φεύγουν κυνηγημένοι από την φτώχεια, είναι αυτονόητη. Είναι καθήκον μας να σβήσουμε τις συνοριακές γραμμές που χαράζουν οι εξουσίες και να διαφυλάξουμε την ελεύθερη μετακίνηση όλων των εργατών.

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ/ ΕΣ
ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ / ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΩΝ
ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ, ΤΟΥΣ ΦΡΑΧΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ

ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ στους/ στις ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ/ΤΡΙΕΣ στο ΚΙΛΚΙΣ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, στις 17:00 ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΙΡΗΝΗΣ

Στηρίζουμε και συμμετέχουμε στο κάλεσμα της Συνέλευσης Αναρχικών από Έδεσσα, Κιλκίς, Ξάνθη και Σέρρες

ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ ΑΠΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣ ΚΙΛΚΙΣ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, στις 16.00
Άγαλμα Βενιζέλου, Θεσσαλονίκης

τηλέφωνο για κρατήσεις θέσεων στο λεωφορείο: 6976759030. Κρατήσεις θέσεων ως Πέμπτη 21/1, στις 20:00.

Αναρχική Ομοσπονδία – Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας
20/1/2016

Final_logo2

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ

bigatanaΟ πολιτικός ρόλος της Χρυσής Αυγής, ανεξάρτητα από την επικοινωνιακού τύπου δίωξή της και την πρόσφατη μεταστροφή των τακτικών της αστικής δημοκρατίας απέναντί της, ανταποκρίνεται στην τωρινή συγκυρία της ύφεσης και τις πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες που την συνοδεύουν, τις οποίες αξιοποίησε για να αναβαθμιστεί και να αναδειχθεί ως αστικό πολιτικό μόρφωμα.

Η όξυνση των αντιθέσεων και τα αδιέξοδα του καπιταλιστικού συστήματος εκδηλώθηκαν συνολικά και βίαια μέσα από την επιχειρούμενη κρατική και καπιταλιστική αναδιάρθρωση σε όλα τα επίπεδα (οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό, πολιτισμικό). Η κοινωνική συναίνεση είναι πλέον εύθραυστη, τα αστικά ιδεολογήματα τίθονται υπό αμφισβήτηση, το πολιτικό σύστημα αποσταθεροποιείται μερικώς και χρησιμοποιεί κάθε μέσο, βίαιο ή μη, προκειμένου να διατηρήσει την κυριαρχία του.

Όντας αντιμέτωποι με το ενδεχόμενο ενός -επικίνδυνου γι’ αυτούς – πολιτικού “κενού”, και απειλούμενοι από τους αγώνες των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων και το ενδεχόμενο ριζοσπαστικοποίησής τους, το κράτος και το κεφάλαιο ανέσυραν τα νεοναζιστικά απολειφάδια της Χρυσής Αυγής από τον βούρκο της δεξαμενής της δεξιάς, ώστε να αξιοποιηθούν για άλλη μια φορά ως εφεδρεία για την θωράκισή τους.

Ο βαθύτατα συστημικός ρόλος της Χρυσής Αυγής δεν συνοψίζεται απλά στην ιδιαίτερη σχέση τους με τον στρατό και τα σώματα ασφαλείας, στην άμεση στήριξή της – μέσα από κοινοβουλευτικά και μή κανάλια – από το εγχώριο εφοπλιστικό κεφάλαιο και στις συστημικές πολιτικές τους θέσεις για μια σειρά κεντρικών ζητημάτων.

Μέσα από τον πολιτικό και θεσμικό εγκλωβισμό κομματιών των εκμεταλλευόμενων από ένα μόρφωμα με ψευδο-αντισυστημική, λαϊκίστικη μορφή και αντιδραστικό περιεχόμενο, μέσα από την διοχέτευση της συσσωρευμένης κοινωνικής οργής σε οδούς ανώδυνες για κράτος και κεφάλαιο και την ενίσχυση της «εθνικής συνείδησης» έναντι της ταξικής μεθοδεύεται η διάλυση των αγώνων τους εν τη γενέσει τους. Μέσα από την αναπαραγωγή της συνθήκης του κοινωνικού κανιβαλλισμού – συνθήκης που απορρέει από την ίδια την ανταγωνιστική φύση του καπιταλισμού αλλά και την γενικευμένη έλλειψη συλλογικών δομών– αυτό που ουσιαστικά επιδιώκεται είναι ο περαιτέρω κατακερματισμός της τάξης μας.

Η μορφοποίηση και η διαρκής προβολή ρατσιστικών και αντιδραστικών ιδεολογημάτων στοχεύουν στο να τα καταστήσουν ευκολότερα αφομοιώσιμα τόσο από το κράτος, όσο και από την κοινωνία. Η αποπροσανατολιστική και απάνθρωπη στοχοποίηση των μεταναστών ως υπαίτιων για την εξαθλίωση της τάξης μας αποτέλεσε βασικό πυλώνα της κρατικής προπαγάνδας. Τα ιδεολογήματα αυτά και η επιχειρούμενη απενοχοποίηση της φασιστικής βίας αξιοποιήθηκαν στο έπακρο από το καθεστώς για να προωθηθεί η ολοκληρωτική πολιτικοοικονομική του αντζέντα χωρίς να συναντήσει ιδιαίτερες αντιστάσεις και να επωμιστεί το ανάλογο πολιτικό κόστος.

Η ίδια η αστική δημοκρατία που φέρεται ως υπέρμαχος στοιχειωδών – ουσιαστικά κατ’ επίφαση – ελευθεριών και δικαιωμάτων και καταφέρεται ενάντια στις “υπερβολές” των νεοναζί ενεργούμενών της, έχει ενσωματώσει πλήρως την πολιτική ατζέντα της Χρυσής Αυγής, με τα αστυνομικά πογκρόμ μεταναστών στα αστικά κέντρα (επιχείρηση “Ξένιος Δίας”), με την δημιουργία σύγχρονων κολαστηρίων με τη μορφή στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών αλλά και των φυλακών τύπου “Γ”, την γκετοποίηση μεταναστών και προσφύγων πολέμου στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και στα δυτικά λιμάνια της χώρας, την Πάτρα και την Ηγουμενίτσα, την εγκατάσταση της Frontex στον Έβρο, τους βασανισμούς, τις δολοφονίες και τις αυτοκτονίες στα ΑΤ, την χρήση της πρακτικής της δημόσιας διαπόμπευσης με τις οροθετικές γυναίκες αλλά και με συλληφθέντες αγωνιστές, τις επιστρατεύσεις εργαζόμενων, την καταστολή και τις απαγορεύσεις απεργιακών κινητοποιήσεων.

Με την θρασύδειλη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα (Killah P) στο Κερατσίνι, το ξημέρωμα της Τετάρτης 18/9/13, η Χρυσή Αυγή, υπερέβη τα όρια χρησιμότητάς της προς το αστικό καθεστώς ως ένα απλό συμπλήρωμά του, εκθέτοντάς το πολιτικά και απειλώντας το με αποσταθεροποίηση.

Ως εκ τούτου η αστική δημοκρατία διαχειρίστηκε την Χρυσή Αυγή αλλάζοντας επικοινωνιακή τακτική απέναντί της. Μέσα από τις διώξεις των στελεχών της προσπάθησε να αποκρύψει τις μαζικές και μαχητικές αντιφασιστικές διαδηλώσεις που λάμβαναν τόπο σε όλες τις πόλεις, να αφομοιώσει τους αντιφασιστικούς αγώνες, να επιβεβαιώσει την δική της βία ως την μοναδική “νομιμοποιημένη” απέναντι στην κοινωνία, να αναδειχθεί ως ο μοναδικός εγγυητής της “ασφάλειας”, της “κοινωνικής ειρήνης”, της “ομαλότητας”.

Μέσα από την καταδίκη της πολιτικής βίας εν γένει, ανεξαρτήτως στόχευσης και υποκειμένου, επιχειρήθηκε παράλληλα να απονοηματοδοτηθούν πρακτικές αγώνα των “από τα κάτω” στερώντας τους το πολιτικό και ταξικό τους περιεχόμενο και να απαξιωθούν ηθικά οι κοινωνικοί-ταξικοί αγώνες, μέσα από την αφαιρετική εξίσωση με τους νεοναζί φονιάδες.

Δεδομένου του ιστορικού, αντιδραστικού ρόλου του ναζισμού, που αναλαμβάνει την εξόντωση του “πλεονάζοντος” ανθρώπινου κεφαλαίου και του εκάστοτε εσωτερικού εχθρού, και σε πλήρη αντιδιαστολή με τις όψιμες σκοπιμότητες τόσο των κυβερνητικών, όσο και των συστημικών “αντιναζί”, αποτελεί θέση αρχής και αγώνα ότι για εμάς, ως αναρχικοί, ο αντιφασιστικός αγώνας νοείται μόνο ως μέρος του ευρύτερου αντικρατικού και αντικαπιταλιστικού αγώνα.

Το ελευθεριακό επαναστατικό κίνημα δεν το αφορά η πολιτική εξόντωση των εν λόγω υπηρετών του κεφαλαίου και του κράτους από το ένα αστικό μόρφωμα ή το άλλο, αλλά η απαξίωση και η καταδίκη των σαθρών ιδεολογημάτων τους από τα ευρεία κοινωνικά στρώμματα, και η εξόντωσή τους από το κοινωνικό-ταξικό κίνημα.

Καλούμε όλο τον κόσμο να συσπειρωθεί γύρω από τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις της σημερινής ημέρας, σε όλες τις πόλεις.


Πρωτοβουλία για τη συγκρότηση Αναρχικής Ομοσπονδίας

αναρχική συλλογικότητα Θρυαλλίδα, αναρχική συλλογικότητα Καθ’ Οδόν, αναρχική συλλογικότητα Νέας Φιλαδέλφειας, αναρχική συλλογικότητα Ρουβίκωνας, Αναρχικοί για την Κοινωνική Απελευθέρωση, Κενός Κύκλος, αναρχική συλλογικότητα Άνω Θρώσκω, Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης, αναρχική συλλογικότητα Οκτάνα, Ελευθεριακή Πρωτοβουλία ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο No Man’s Land

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ/ΑΤΟΜΩΝ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΓΚΥΡΙΑ

• Οι μάσκες έπεσαν. Η κυβερνώσα αριστερά έχει δείξει πέραν κάθε αμφισβήτησης, το εξουσιαστικό και καταπιεστικό της πρόσωπο. Το προηγούμενο διάστημα, εκμεταλλευόμενη τα κινήματα, έσπειρε αυταπάτες στους καταπιεσμένους για λύση μέσω της ανάθεσης˙ επιχείρησε την ανανέωση της κοινωνικής νομιμοποίησης στο πολιτικό προσωπικό και τους «δημοκρατικούς θεσμούς» και αποπειράθηκε να εμπλέξει τους εκμεταλλευόμενους στο σχέδιο της υποτιθέμενης λύτρωσής τους μέσα από τον μεσσιανισμό. Σήμερα, όμως, έχει αποδειχθεί, για ακόμη μία φορά, ότι δεν υπάρχουν σωτήρες. Η περίπτωση του δημοψηφίσματος αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι, τίποτα καλό δεν μπορεί να προκύψει για τους καταπιεσμένους μέσα από τις εκλογικές διαδικασίες, όποια μορφή κι αν έχουν αυτές.
• Όποιο και αν είναι το εκλογικό αποτέλεσμα, στο κοινωνικό πηλίκο θα καταγραφεί νέα επίθεση, με στόχο τη διεύρυνση της φτωχοποίησης και την όξυνση της καταστολής ενάντια στις αντιστάσεις που ξεσπάνε διαρκώς. Όποια κυβέρνηση κι αν εκλεγεί, αντιμνημονιακή ή μη, θα έρθει να συνεχίσει το ίδιο έργο καταστροφής, επιβάλλοντας την εφαρμογή του 3ου αριστερού μνημονίου, το οποίο έρχεται να αποτελειώσει ό,τι άφησαν όρθιο τα προηγούμενα δύο μνημόνια, ενώ ταυτόχρονα βάζει τις βάσεις για την διαιώνιση του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης.
• Μέσα σε αυτή τη συνθήκη αναβαθμίζονται οι βασικοί πυλώνες της καπιταλιστικής επιβολής μέσω της λεηλασίας της φύσης (με τον αποχαρακτηρισμό δασικών εκτάσεων και αιγιαλών που έχουν ήδη χαρτογραφηθεί) προς χάριν της απρόσκοπτης «οικονομικής ανάπτυξης». Το τελευταίο χαρακτηριστικό παράδειγμα της άρρηκτης συνεργασίας κράτους – κεφαλαίου, προς αυτή την κατεύθυνση, είναι τα γεγονότα της διαδήλωσης της 23ης Αυγούστου στις Σκουριές της Χαλκιδικής ενάντια στα μεταλλεία της «Ελληνικός Χρυσός». Στο τέλος της διαδήλωσης συνελήφθησαν 78 άτομα, ενώ 2 σύντροφοι, που δεν έχουν ελληνική υπηκοότητα, αναμένεται να απελαθούν στις χώρες καταγωγής τους.
• Το μόνιμο καθεστώς έκτακτης ανάγκης επιβάλει την ολοένα διευρυνόμενη κατάσταση εξαίρεσης με κύρια θύματα τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, οι οποίοι είτε πνίγονται στη Μεσόγειο, είτε στοιβάζονται στα σύνορα, περπατώντας για μέρες μέσα από σύρματα προσπαθώντας να αποφύγουν τους σαδιστές συνοριοφύλακες όλων των παρεμβαλλόμενων κρατών, στο δρόμο για τις χώρες της κεντρικής Ευρώπης. Το ελληνικό κράτος δεν χάνει φυσικά την ευκαιρία να στήνει κερδοφόρες επιχειρήσεις, από κοινού με τους εφοπλιστές, απομυζώντας τους πρόσφυγες, εκμεταλλευόμενο τη δυστυχία τους.
• Απέναντι σε αυτή την συνθήκη συνολικής καταπίεσης δικό μας καθήκον είναι η όξυνση των ταξικών και κοινωνικών αγώνων. Ξηλώνουμε οποιαδήποτε απόπειρα κοινωνικής νομιμοποίησης του πολιτικού προσωπικού και των εξουσιαστικών θεσμών. Όλο το επόμενο διάστημα μέχρι την διεξαγωγή των εκλογών προτάσσουμε τον αντιεκλογικό και αντικρατικό χαρακτήρα της δράσης μας. Με κεντρικό σύνθημα “μακριά από τις κάλπες, μέσα στους αγώνες”, υποστηρίζουμε την ενεργητική αποχή, ως απαραίτητη προϋπόθεση του αντικαθεστωτικού αγώνα. Η θέση για ενεργητική αποχή δεν είναι ανεξάρτητη από την πρόταση συμμετοχής όσων απέχουν, σε οριζόντιες-αδιαμεσολάβητες κοινωνικές και πολιτικές διαδικασίες, στην περαιτέρω ανάμειξή τους στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες.
Η θέση μας απέναντι στα νέα μορφώματα που ξεπηδούν, είτε με την μορφή των κομμάτων, είτε με την μορφή των “πολιτικών μετώπων” και “εκλογικών συνεργασιών” είναι ότι αυτά αποτελούν απλά νέες δεξαμενές αυταπατών που αναμασούν τις ίδιες αποτυχημένες συνταγές του κρατικού αυταρχισμού και της εκτόνωσης της κοινωνικής δυσαρέσκειας. Προτάσσουμε την αδιαμεσολάβητη, ακηδεμόνευτη και αντικρατική δράση των καταπιεσμένων/εκμεταλλευομένων.

*

Επαγρυπνούμε ώστε να αποτρέψουμε την παραμικρή απόπειρα επανεμφάνισης των ναζί. Τσακίζουμε τον φασισμό στο δρόμο. Οι επικείμενες διαδηλώσεις (π.χ. στη μνήμη του Φύσσα) να γίνουν όπλο ανάδειξης της διαρκούς αντιφασιστικής επαγρύπνησης.

Παρεμβαίνουμε οργανωμένα σε όλα τα πεδία που κυοφορούν την ρήξη (π.χ. Σκουριές), δίνουμε τη μάχη για την εξάπλωση της κοινωνικής αλληλεγγύης (π.χ. στους μετανάστες στην Ειδομένη, αλλά και πανελλαδικά, εντός και εκτός των στρατοπέδων συγκέντρωσης).

Καλούμε τους καταπιεσμένους να δώσουν τη μάχη το επόμενο διάστημα ενάντια στην αναπαραγωγή των εκλογικών αυταπατών και να κάνουν το παραπάνω βήμα της αυτοοργάνωσης, στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία και στις σχολές, ώστε να γίνει ξεκάθαρη η θέση ότι τη λύση στα πραγματικά προβλήματα των καταπιεσμένων δεν θα τη δώσει κανένας άλλος, παρά μόνοι οι ίδιοι, «ντόπιοι» και «ξένοι», μέσα από τους αγώνες τους ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο.


συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό «Μαύρο & Κόκκινο», συλλογικότητα αναρχικών από τα ανατολικά, κατάληψη Terra Incognita, συνέλευση αναρχικών για τη σύνδεση των αγώνων μέσα στην κοινωνία-φυλακή, αναρχική συλλογικότητα Μαύρο/Πράσινο, αναρχική ομάδα Θεσσαλονίκης Πυρανθός, αναρχική συλλογικότητα Άνω Θρώσκω, Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης, σύντροφοι-ισσες

Θεσσαλονίκη, Αύγουστος 2015


ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΜΕΧΡΙ ΚΑΘΕ ΠΤΥΧΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΜΑΣ: ΝΑ ΜΗ ΝΙΚΗΣΕΙ ΟΥΤΕ Ο ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΟΥΤΕ Η ΛΟΓΙΚΗ «ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟΥ ΚΑΚΟΥ»

Στις 5 Ιουλίου, εν μέσω κλειστών τραπεζών, μιντιακής τρομολαγνείας και επίκλησης της εθνικής ομοψυχίας από ποικίλους πόλους διαχείρισης του καπιταλισμού και της κρίσης του (είτε με όρους φιλελεύθερων πολιτικών στα πλαίσια της Ε.Ε., είτε με όρους κράτους πρόνοιας στα πλαίσια εθνικής οικονομικής πολιτικής), η κυβέρνηση, μας καλεί να επιλέξουμε ποιά θα είναι η μορφή του τρίτου μνημονίου που θέλει να υπογράψει.

Μερίδα της κοινωνίας, κινούμενη στη λογική του μικρότερου κακού, μετά τα απανωτά χτυπήματα που έχει δεχθεί το βιωτικό μας επίπεδο τα τελευταία 5 χρόνια, θα ψηφίσει ΟΧΙ, που ασχέτως νοηματοδότησης, θα αφορά, στην ουσία, μόνο την τελευταία συμφωνία που πρότειναν η Ε.Ε., το Δ.Ν.Τ., και η ΕΚΤ.

Μια άλλη μερίδα, οι πλούσιοι, οι στρατοί τους και τμήμα των μικρομεσαίων, θα ψηφίσουν ΝΑΙ, άλλοι από φόβο και άλλοι από συνειδητή επιλογή για να μη χάσουν τα προνόμια της τάξης τους.

Ακόμα και αν το ουσιαστικό επίδικο αυτού του δημοψηφίσματος, αφορά εν τέλει, την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη, την οικονομική ένωση των Ευρωπαίων κεφαλαιοκρατών, μια οικονομική ένωση που δημιουργήθηκε για να εξυπηρετεί τα υπερεθνικά τους συμφέροντα, οφείλουμε να μην ψαρώσουμε από το κλίμα.

Το δίλημμα που τίθεται στο δημοψήφισμα είναι ψευδές αφού δεν αμφισβητεί την μισθωτή εργασία και τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής. Και πώς θα μπορούσε να το κάνει άλλωστε αφού οι απαντήσεις στα προβλήματα που μας απασχολούν μπορούν να προκύψουν μόνο από τους ίδιους τους αγώνες των καταπιεσμένων συλλογικά, αντιιεραρχικά, αδιαμεσολάβητα. Απαντήσεις που ξεπερνούν τα διλήμματα περί βαθμού βαρβαρότητας των όποιων συμφωνιών, απαντήσεις που ξεπερνούν τα ερωτήματα για το ποιο θα είναι το νόμισμα μέσα στην καπιταλιστική λειτουργία.
Απαντήσεις που όσο πιο γρήγορα δοθούν από τον κόσμο του αγώνα, τόσο πιο γρήγορα θα σταματήσουμε να εκπαιδευόμαστε, να δουλεύουμε, να καταναλώνουμε σαν σκλάβοι στη δούλεψη των αφεντικών, επιτηρούμενοι από αστυνομίες, κάμερες και στρατούς.

Η ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ «ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ» ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ Ε.Ε.
ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Τόσο το έθνος- κράτος, όσο και η αυτοκρατορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι απότοκα σχεδιασμών και επιδιώξεων των πλουσίων, των αφεντικών, των καπιτα- ληστών για να συσσωρεύσουν όσο παραπάνω πλούτο γίνεται στα χέρια τους, μέσω της υφαρπαγής του χρόνου και της εργασιακής δύναμης, της καταστροφής του περιβάλλοντος, της δημιουργίας επίπλαστων αναγκών, τις οποίες οι ίδιοι μας καλύπτουν πουλώντας μας προϊόντα που εμείς παράγουμε στη δούλεψή τους.

Εμείς αρνούμαστε τόσο την ευρωπαϊκή όσο και την εθνική ταυτότητα που θέλουν να μας προσδώσουν, αυτοί που είναι υπεύθυνοι για όλα τα δεινά που βιώνουν οι σύγχρονοι σκλάβοι σε όλον τον κόσμο. Κανένα εθνικό και κανένα ευρωπαϊκό ιδεώδες, δεν πρόκειται να μας φέρει κοντά με τους «ντόπιους» και «ξένους» εκμεταλλευτές, κανένα μίσος δε νοιώθουμε για όσους και όσες βιώνουν την ίδια καταπίεση και εκμετάλλευση με εμάς, ακόμα κι αν μιλάμε διαφορετικές γλώσσες.

Ο εχθρός μας είναι μέσα στην Ελλάδα, μέσα στην Ευρώπη, μέσα στις καπιταλιστικές κοινωνικές σχέσεις, ο εχθρός μας είναι το κεφάλαιο, τα κράτη, οι υπερεθνικές αυτοκρατορίες, οι αστυνομίες, οι στρατοί. Αυτή η συμμαχία που απομυζά όλο τον κοινωνικό πλούτο, αυτή η συμμαχία που προσπαθεί να βγάλει κέρδος από κάθε πτυχή της ανθρώπινης δραστηριότητας, αυτή η συμμαχία που καταστρέφει τον πλανήτη, αυτή η συμμαχία που δημιουργεί πολέμους μεταξύ των καταπιεσμένων για να πουλήσει όπλα, αυτή η συμμαχία που οπλισμένη περιμένει να καταστείλει τους αγώνες και τις εξεγέρσεις μας.

Η μεγαλύτερη παγίδα που ελοχεύει κάτω από τις πατριωτικές κορώνες που προωθούν απεγνωσμένα τόσο οι παραδοσιακά συντηρητικές πολιτικές δυνάμεις όσο και η «προοδευτική» κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι η συσπείρωση γύρω από την κοινή καταγωγή με σκοπό την πολυπόθητη εθνική ενότητα. Μια ενότητα που διασφαλίζει τη σιωπηρή υπομονή για το καλό της «πατρίδας και της οικονομίας» και τη συνεχή αναπαραγωγή των κοινωνικών διαχωρισμών μεταξύ μας σε ένα παιχνίδι ανέλιξης που όμως είναι φτιαγμένο από λίγους για λίγους, με αυταπάτες για τους πολλούς.

Εμείς ως αναρχικοί/ες δεν αποπροσανατολιζόμαστε και δεν αναγνωρίζουμε ούτε εθνική ταυτότητα, ούτε σύνορα και κράτη. Αντιθέτως αντιλαμβανόμαστε ως επιτακτική ανάγκη τη σύγκρουση όχι μόνο με Ε.Ε., Ε.Κ.Τ. και Δ.Ν.Τ., σημερινούς διαχειριστές του υπερεθνικού κεφαλαίου αλλά και με το καπιταλιστικό οικοδόμημα στο σύνολό του.

ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΣΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ:
Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ Η ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΣΗ ΚΑΙ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΚΑΝΙΒΑΛΛΙΣΜΟΣ
Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΜΑΣ ΔΥΝΑΜΗ

Το ενδεχόμενο πτώχευσης, αδυναμίας, δηλαδή, του ελληνικού καπιταλιστικού κράτους να αποπληρώσει τα χρέη του, θα μας ήταν αδιάφορο, αν δεν επιφύλασσε την περαιτέρω υποτίμηση της εργασιακής μας δύναμης, την περαιτέρω υποτίμηση των συνθηκών της ζωής μας.

Σε μια συνθήκη που δεν έχουμε ξαναβιώσει, σε μια συνθήκη απότομης κατρακύλας από το οικονομικό status που είχαμε συνηθίσει να ζούμε, δεν υπάρχουν και πολλοί δρόμοι για να ακολουθήσουμε. Από τη μία, υπάρχει ο δρόμος που μας μάθανε τόσα χρόνια στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στη δουλειά: να κοιτάξουμε την πάρτη μας, το πώς ο καθένας και η καθεμιά μας θα την παλέψει, να καβαντζωθούμε, να πατήσουμε επί πτωμάτων για να επιβιώσουμε, να κλειστούμε σπίτι μας, να παραιτηθούμε από κάθε συλλογική μορφή οργάνωσης του αγώνα αλλά και της ίδιας της ζωής.

Από την άλλη υπάρχει και ένα άλλο μονοπάτι: αυτό που θα μας συγκροτήσει σε κοινότητες αγώνα στις γειτονιές και στους δρόμους ενάντια στο κράτος και στο κεφάλαιο, το μονοπάτι της συλλογικής αυτοοργάνωσης όλων των επιπέδων της κοινωνικής ζωής, από το βιοποριστικό μέχρι τη διασκέδαση, από τις διεκδικήσεις μέχρι την αυτοάμυνά μας. Τώρα είναι που πρέπει να ξεδιπλωθεί η συλλογική δύναμη των από τα κάτω, τώρα είναι που πρέπει να ξαναεφεύρουμε τους τρόπους για να δίνουμε, χωρίς τη διαμεσολάβηση των θεσμών, λύσεις στα κοινά μας προβλήματα.

Απαλλοτριώσεις από τα super market, απεργίες, αρνήσεις πληρωμών, δομές σίτισης, στέγασης και αλληλεγγύης από και για τους καταπιεσμένους, δομές αυτοάμυνας ενάντια στο στρατό του καθεστώτος, καταλήψεις, επανοικειοποίηση των δημόσιων χώρων ως σημείων συνάντησης για να συζητήσουμε τα προβλήματά μας, συνελεύσεις σε γειτονιές και χώρους εργασίας χωρίς ιεραρχία που θα τροφοδοτούν την εξέλιξη των αγώνων μας και που θα έρχονται σε επαφή μεταξύ τους.

Τις μέρες που έρχονται ή θα βγούμε αποδεκατισμένοι κάνοντας το χατίρι στα αφεντικά, στο κράτος, στους μπάτσους, στους φασίστες και στους επίδοξους σωτήρες μας ή θα βγούμε πιο δυνατοί και πιο έτοιμοι για την ίδια μας τη χειραφέτηση.

Η ΛΥΣΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΕΡΙΑ

Κομμάτι των καταπιεσμένων, των αποκλεισμένων, των από τα κάτω, της κατακερματισμένης εργατικής τάξης, οι αναρχικοί και οι αναρχικές οφείλουμε να είμαστε ξεκάθαροι στην κοινότητα των ανθρώπων που δεν μπορούν, που δεν θέλουν να υπομείνουν τον κρατικό και καπιταλιστικό ζυγό.

Θέλουμε να ζήσουμε χωρίς να παράγουμε για τα αφεντικά, θέλουμε να ζήσουμε χωρίς να καταστρέφουμε το περιβάλλον, θέλουμε να ζήσουμε χωρίς να υπάρχουν ρατσιστικοί ή σεξιστικοί διαχωρισμοί μεταξύ των ανθρώπων, θέλουμε να ζήσουμε χωρίς να παίρνουν άλλοι αποφάσεις για τις ζωές μας, θέλουμε να ζήσουμε χωρίς να εκπαιδευόμαστε στο πώς θα γίνουμε πειθήνιοι ως πηγή κέρδους για εταιρείες.

Αγωνιζόμαστε για να απελευθερώσουμε την ανθρώπινη δημιουργικότητα από τον εξαναγκασμό της μισθωτής σκλαβιάς, αγωνιζόμαστε για την αταξική και αντιιεραρχική οργάνωση της κοινωνικής ζωής με όρους κοινοκτημοσύνης και αλληλεγγύης, αγωνιζόμαστε για να μπορούμε να καθορίζουμε συλλογικά τις ζωές μας, αγωνιζόμαστε για να μοιραζόμαστε ελεύθερα και χωρίς καταναγκασμούς την εμπειρία που έχει συσσωρεύσει ο άνθρωπος για να καλυτερεύσουμε τις συνθήκες της ζωής μας, αγωνιζόμαστε για να συμβιώνουμε σε αρμονία με τη φύση.

Πιστεύουμε στη δυνατότητα των ανθρώπων να ζήσουν χωρίς το κρατικό καρκίνωμα πάνω από τις ζωές τους και μέσα στις σχέσεις τους και αυτή είναι μια καλή στιγμή για να αναδείξουμε πως ουτοπία είναι το να θεωρούμε πως μπορούμε να ζήσουμε ανθρώπινα μέσα στα πλαίσια του καπιταλισμού και όχι το να θέλουν οι άνθρωποι να σπάσουν τις αλυσίδες που τους κρατούν υποταγμένους.

Είναι στο χέρι μας να κάνουμε την καπιταλιστική κρίση, απαρχή της κοινωνικής επανάστασης και να στείλουμε κράτος και κεφάλαιο στα σκουπίδια της ιστορίας.

Είναι στο χέρι μας η ζωή, είναι στο χέρι μας η ελευθερία.

ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΑ ΨΕΥΤΟΔΙΛΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ ΜΑΣ Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΤΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Συντονισμός αναρχικών συλλογικοτήτων και ατόμων

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ


Η ανάληψη της εξουσίας από την «αριστερά της ελπίδας» και οι δεσμεύσεις περί κατάργησης των φυλακών τύπου Γ’, δεν αποτελούν εχέγγυο ούτε για μας, και σίγουρα ούτε για τους φυλακισμένους. Σε ένα πλαίσιο αποδοχής και αναπαραγωγής του υπάρχοντος καπιταλιστικού συστήματος που δεν στοχεύει, παρά στην περαιτέρω εξαθλίωση των υποτελών τάξεων, και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τη σειρά της, θα φροντίσει να διαμορφώσει τις απαραίτητες συνθήκες εξαίρεσης, εκβιασμού και καταστολής των αγωνιζόμενων, με στόχο την αποδυνάμωση της άμυνας των καταπιεσμένων, απέναντι στη συνεχή επίθεση που δέχεται από το κράτος και το κεφάλαιο.

Από την πλευρά μας, δεν τρέφουμε καμία αυταπάτη για τη νέα κυβέρνηση. Γνωρίζοντας ότι τίποτα δεν έχει παραχωρηθεί από την εξουσία χωρίς αγώνα, υποστηρίζουμε και συμμετέχουμε έμπρακτα στην πάλη των πολιτικών κρατουμένων, οι οποίοι προτάσσουν το σώμα τους, ως έσχατο μέσο διεκδίκησης και απαιτούμε την άμεση δικαίωση των αιτημάτων τους.

Yιοθετούμε, λοιπόν, το πλαίσιο αιτημάτων των κρατουμένων, όπως εκφράστηκε από τις ανακοινώσεις έναρξης της απεργίας πείνας από 2/3, των Δ. Κουφοντίνα, Κ. Γουρνά, Ν. Μαζιώτη και του Δίκτυου Αγωνιστών Κρατουμένων (Δ.Α.Κ.).

Οι απεργοί πείνας απαιτούν την κατάργηση:

  • του άρθρου 187

  • του άρθρου 187Α

  • της επιβαρυντικής διάταξης για την πράξη που τελέστηκε με καλυμμένα χαρακτηριστικά («κουκουλονόμος»)

  • του νομικού πλαισίου που ορίζει τη λειτουργία των φυλακών τύπου Γ’

  • της εισαγγελικής διάταξης που επιβάλλει τη βίαιη λήψη του DNA

  • της ανάλυσης δειγμάτων που εμπεριέχεται μίγμα γενετικού υλικού άνω των δύο ατόμων, 

επίσης απαιτούν: 

  • την πρόσβαση και ανάλυση του γενετικού δείγματος από πραγματογνώμονα βιολόγο της εμπιστοσύνης τους κατηγορουμένου, αν το επιθυμεί

  • την άμεση απελευθέρωση του Σάββα Ξηρού, προκειμένου να μπορεί να λάβει τη νοσηλεία που χρειάζεται.

Αυτές oι διεκδικήσεις είναι πιο επίκαιρες από ποτέ, καθώς όλες οι παραπάνω κατασταλτικές διατάξεις είχαν και εξακολουθούν να έχουν ως στόχο την εξόντωση και την τρομοκράτηση των αγωνιζόμενων και στις δύο πλευρές του συρματοπλέγματος, καθώς ο τρομονόμος (187) και η επέκτασή του (187Α), υπάγοντας όλες τις επιμέρους κατηγορίες στο πλαίσιο συγκρότησης και συμμετοχής σε «τρομοκρατική οργάνωση», μεγιστοποιεί τις ποινές και επιτρέπει ακόμα και την ποινικοποίηση πολιτικών, φιλικών και συγγενικών σχέσεων.

Η επιβαρυντική διάταξη του «κουκουλονόμου», παρά τις υποσχέσεις των κατά καιρούς κυβερνήσεων για την κατάργησή της, χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον ως το βασικό εργαλείο για την αναβάθμιση των πλημμεληματικών κατηγοριών σε κακουργήματα. Είναι γεγονός ότι η συγκεκριμένη διάταξη έχει βρει εφαρμογή σε δεκάδες περιπτώσεις διαδηλωτών και κοινωνικών αγωνιστών.

Το αίτημα της οριοθέτησης της επεξεργασίας και της χρήσης του γενετικού υλικού, υπό την προϋπόθεση της συγκατάβασης του κρατουμένου και της επιστημονικής επίβλεψης από πραγματογνώμονα βιολόγο της εμπιστοσύνης του, αποβλέπει στην αποφυγή των, κατά τη συνήθη τακτική της αντιτρομοκρατικής, στημένων υποθέσεων με κατασκευασμένα αποδεικτικά στοιχεία (βλ. Τάσος Θεοφίλου), αλλά και στην αμφισβήτηση της θεώρησης της ανάλυσης του DNA ως επαρκούς στοιχείου ενοχοποίησης των κατηγορούμενων.

Οι φυλακές υψίστης ασφαλείας που αποτελούν το κατ’ εξοχήν σύμβολο του καθεστώτος εξαίρεσης που χρησιμοποιεί το κράτος απέναντι στους πολιτικούς του αντιπάλους, αποσκοπούν στον εκφοβισμό του κοινωνικού συνόλου, στην εκδίκηση, μέσω της τιμωρίας και της απομόνωσης των κρατουμένων. Επιπλέον, χαρακτηριστική είναι η αναβάθμιση του ρόλου της ΕΛ.ΑΣ. σε όργανο επιβολής του σύγχρονου ολοκληρωτισμού.

Η παρατεταμένη κράτηση του Σάββα Ξηρού με διαγνωσμένη αναπηρία στο ποσοστό του 98% αποτελεί βασανιστήριο που αποδεικνύει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την εκδικητικότητα του κράτους και της εξουσίας.

Αντιλαμβανόμαστε την ένταση της καταστολής απέναντι σε οποιονδήποτε αντιστέκεται και την αναβάθμιση του νομικού οπλοστασίου του ελληνικού κράτους ως την άλλη πλευρά του νομίσματος των πολιτικών λιτότητας, των μειώσεων μισθών και συντάξεων, των περικοπών σε όλες τις δημόσιες παροχές, δηλαδή της υποτίμησης και εξαθλίωσης της εργατικής τάξης.

Την ίδια στιγμή που η τάξη μας δέχεται την μεγαλύτερη επίθεση εδώ και χρόνια, το κράτος εξαπολύει την πιο σκληρή επίθεση απέναντι στα κομμάτια της που σηκώνουν το ανάστημα τους.

Όπως αναφέρουν στην ανακοίνωση τους οι αγωνιστές κρατούμενοι Κ. Γουρνάς και Δ. Κουφοντίνας:

«Επειδή η καταστολή είναι η άλλη όψη της λιτότητας, ο αγώνας του λαϊκού κινήματος κατά της λιτότητας είναι αξεχώριστος από τον αγώνα κατά της καταστολής και ιδιαίτερα κατά του μόνιμου καθεστώτος εκτάκτων μέτρων. Γι’ αυτό ζητάμε τη συμπαράσταση ολόκληρης της αγωνιζόμενης κοινωνίας.» Και γι’ αυτό πρέπει να την έχουν.


Η δικαίωση των αιτημάτων των πολιτικών κρατουμένων που βρίσκονται σε απεργία πείνας, θα είναι νίκη όλου του κινήματος

 

αναρχική συλλογικότητα «Άνω Θρώσκω» | Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης |

συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό «Μαύρο & Κόκκινο» |

αναρχική ομάδα Θεσσαλονίκης «Πυρανθός»


ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ Π. ΦΥΣΣΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΣΤΕΚΙ ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ

Την Τρίτη 16/9 πραγματοποιήθηκε η προγραμματισμένη συγκέντρωση και μικροφωνική για τη συμπλήρωση ενός έτους από τη δολοφονία του Π. Φύσσα από χρυσαυγίτες νεοναζί και ενημέρωσης για το δικαστήριο σχετικά με την επίθεση από φασιστοειδή της χ.α. στο αναρχικό στέκι αντίπνοια στα Πετράλωνα. Στην συγκέντρωση συμμετείχαν 30 σύντροφοι/ισες,

κρεμάστηκαν τα πανό:

16092014401 16092014399

και μοιράστηκε το εξής κείμενο:

 

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΓΕΝΝΟΥΝ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ

Στις 18 Σεπτεμβρίου συμπληρώνεται ένας χρόνος από τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα από νεοναζιστικά αποβράσματα της χρυσής αυγής στο Κερατσίνι. Αυτή η δολοφονία, που δεν ήταν η μόνη, ήταν το αναμενόμενο αποτέλεσμα της συνειδητής υπόθαλψης, προστασίας και πριμοδότησης της φασιστικής συμμορίας από όλες τις μνημονιακές κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων. Τα πογκρόμ και οι δολοφονίες, οι ξυλοδαρμοί, οι τραμπουκισμοί και οι απειλές σε λαϊκές αγορές, νοσοκομεία και παιδικούς σταθμούς κατά μεταναστών από τη μία, και οι επιθέσεις σε δομές κοινωνικής αλληλεγγύης και αγώνα (σχολεία μεταναστών, αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι, καταλήψεις κ.τ.λ.) αλλά και εναντίον μεμονομένων αγωνιστών από την άλλη, δεν είναι τίποτα άλλο από την υλοποίηση της στρατηγικής επιλογής του συστήματος να επιβάλει με την βία το φόβο, την κοινωνική αποσύνθεση και την υποταγή στα μέτρα κοινωνικής εξόντωσης που αυτό εφαρμόζει.
Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι σε περιόδους κρίσης του πολιτικού και οικονομικού συστήματος, όπως η σημερινή, η εκάστοτε άρχουσα τάξη επιστρατεύει το χαρτί του φασισμού ως παράγοντα σταθεροποίησης του παραπαίοντος καθεστώτος, αφενός μέσω της ωμής βίας εναντίον των διαφωνούντων στις κυρίαρχες πολιτικές και εφετέρου μέσω της διοχέτευσης της κοινωνικής οργής για τη φτώχεια και την εξαθλίωση που γεννά η κρίση προς τους πιο αδύναμους αφήνοντας στο απυρόβλητο τους πραγματικούς υπαίτιους: τους καπιταλιστές και το κράτος τους. Η ντόπια και διεθνής οικονομική και πολιτική ελίτ που κυβερνά την Ελλάδα, δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση. Στην περίπτωση της χρυσής αυγής, αυτής της παρακρατικής νεοναζιστικής συμμορίας την οποία εξέθρεφε από τη δεκαετία του 80, βρήκε τον σχηματισμό εκείνο που θα αναλάμβανε πρόθυμα το ρόλο του πληρωμένου μπράβου του κεφαλαίου. Η αντιλαϊκή φύση της χρυσής αυγής όπως και κάθε φασιστικού / ναζιστικού μορφώματος ιστορικά, επιβεβαιώθηκε για μια ακόμη φορά στον σύντομο κοινοβουλευτικό της βίο. Η υπερψήφιση κάθε είδους φοροαπαλλαγών για τους εφοπλιστές, της πώλησης / ιδιωτικοποίησης της ΑΤΕ, στην οποία είναι υποθηκευμένο το μεγαλύτερο μέρος της αγροτικής γης της χώρας, η δημιουργία γραφείων ευρέσεως εργασίας μόνο για έλληνες με ημερομίσθιο 15 ευρώ και η ξεκάθαρη στήριξη των αφεντικών στην περίπτωση της απεργίας της χαλυβουργίας, είναι μόνο μερικά από τα παραδείγματα που αποδεικνύουν του λόγου το αληθές.
Η Χ.Α. Δεν εμφανίστικε ως παρθενογέννεση μετά την κρίση. Οι στενοί ιδεολογικοί της δεσμοί ειδικά με την Νέα Δημοκρατία και τη δεξιά πτέρυγα του καθεστώτος αποδεικνύονται περίτρανα και δια στόματος των ίδιων των κυβερνητικών στελεχών (Μπαλτάκου, Βορίδη, Γεωργιάδη, Κρανιδιώτη). Άλλωστε οι πρακτικές των ΟΝΝΕΔιτών rangers, του Καλαμπόκα, δολοφόνου του καθηγητή Τεμπονέρα είναι ίδιες με τις πρακτικές της Χ.Α.· από την εντεταλμένη υπηρεσία Μιχαλολιάκου στην Κ.Υ.Π., τις βομβιστικές του επιθέσεις σε κινηματογράφους που έπαιζαν προοδευτικές ταινίες τη δεκαετία του ’80, μέχρι τα τάγματα εφόδου και τη δολοφονία Λουκμάν. Αυτή η ιδεολογική συγγένεια άνοιξε το δρόμο για μία εν δυνάμει συνεργασία της κυβέρνησης με τη Χ.Α. στα πλαίσια μιας συγκυβέρνησης. Η δολοφονία όμως του αντιφασίστα Π. Φύσσα και ο κίνδυνος δημιουργίας εμφυλιακού κλίματος και ξεσπάσματος της κοινωνικής οργής διέλυσε αυτή την προοπτική συνεργασίας και ανάγκασε την κυβέρνηση να “αποκεφαλίσει” την Χ.Α. σηκώνοντας τα λάβαρα του αντιφασισμού. Παράλληλα της δόθηκε η ευκαιρία να εκμεταλλευτεί τη συγκυρία για να εμφανιστεί ώς ο μόνος εγγυητής της ομαλότητας ενάντια στην απειλή των “δύο άκρων”. Η φυλάκιση όμως της κεφαλής της Χ.Α. και ο κρατικός “αντί”-φασισμός είναι κενό γράμμα, γιατί ακόμα και αν φυλακίσουν κάθε μέλος της μπορούν με την ίδια ευκολία να δημιουργήσουν και να τοποθετήσουν στη θέση της ένα άλλο παρόμοιο φασιστικό σχηματισμό. Επιπλέον, είναι ειρωνία να γίνεται λόγος για αντιφασισμό από τους εντολοδόχους του κεφαλαίου που εφαρμόζουν φασιστικά μέτρα με φασιστικό τρόπο, όπως τα μέτρα για την κατάσχεση της πρώτης κατοικίας, το ξεπούλημα του κοινωνικού πλούτου, την υπερφορολόγιση των φτωχών που τους βυθίζει στην εξαθλίωση, τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης για τους μετανάστες, τις επιστρατεύσεις, την άγρια καταστολή απεργιών, κοινωνικών αγώνων, αυτοοργανωμένων δομών.
Στα πλαίσια του καθεστωτικού “αντι”φασισμού και με αφορμή τη δολοφονία Φύσσα και την κοινωνική κατακραυγή που την ακολούθησε είτε σε άλλες περιπτώσεις με αφορμή τυχαίες συλλήψεις χρυσαυγιτών, έχουν σχηματιστεί δικογραφίες για ένα μέρος μόνο της δολοφονικής και τρομοκρατικής δράσης της Χ.Α..
Μία από τις δικογραφίες αυτές αφορά την επίθεση φασιστών στο αναρχικό στέκι Αντίπνοια στα κάτω Πετράλωνα. Πιό συγκεκριμένα, στις 30/6/08 το στέκι γίνεται στόχος επίθεσης φασιστών με αποτέλεσμα τον τραυματισμό 2 συντρόφων από μαχαίρι. Ο εν λόγω κοινωνικός χώρος είναι ακόμα μια εστία αντίστασης στην οποία δραστηριοποιούνται κοινωνικοί αγωνιστές, άνθρωποι που δεν δέχονται τον ολοκληρωτισμό ως συνθήκη ζωής και αγωνίζονται για ένα κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης, ελευθερίας. Συνεπώς είναι αυτονόητο και αναμενόμενο το ότι μπήκε στο στόχαστρο των φασιστών και των αφεντικών τους. Μετά την επίθεση ακολούθησε η τυχαία σύλληψη 2 εκ των δραστών (αφού οι μπάτσοι αρχικά θεώρησαν ότι είναι αναρχικοί) οι οποίοι ομολόγησαν τη συμμετοχή τους στην επίθεση και οδηγήθηκαν σε δίκη, την αναβολή της οποίας οι φασίστες ζητούν επανειλημμένως προκειμένου να αποφύγουν τον κόσμο του αγώνα που στέκεται αλληλέγγυος στο στέκι.
Η δίκη είναι εκ νέου ορισμένη για τις 19/9/14.

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΣΤΕΚΙ ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ

Ο ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΠΑΡΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ:
ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΣ
ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΟΣ
ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΣ

ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΜΕ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ
ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ

ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

 

αναρχική συλλογικότητα Άνω Θρώσκω


Δ.Ε.Θ. 2014 | ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ !

ΔΕΘ 2014
 

Οι φτωχοί και καταπιεσμένοι αυτού του κόσμου βιώνουμε καθημερινά τα χίλια πρόσωπα της εκμετάλλευσης και της εξαθλίωσης που επιβάλει η καπιταλιστική βαρβαρότητα. Η κτηνωδία του σύγχρονου ολοκληρωτισμού αποτυπώνεται ξεκάθαρα στην αδυναμία κάλυψης βασικών αναγκών -τροφής και στέγασης-, στην επισφαλή, ανασφάλιστη και κακοπληρωμένη εργασία, στους δείκτες ανεργίας, στην καταλήστευση των ήδη πενιχρών εισοδημάτων μέσω της υπερφορολόγησης, στη μείωση μισθών και συντάξεων, στη διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας και των κοινωνικών ταμείων, στην αδυναμία πρόσβασης ακόμα και σε πρωτοβάθμια περίθαλψη, στην περιστολή κοινωνικών κεκτημένων δεκαετιών (κατάργηση κυριακάτικης αργίας, 8ώρου κλπ). Ολοένα κι ευρύτερα κοινωνικά στρώματα καταδικάζονται σε συνθήκες αναξιοπρέπειας. Η ίδια η ζωή ευτελίζεται και υποτιμάται, τα στατιστικά των αυτοκτονιών χάνονται κάπου ανάμεσα στα ψεύτικα νούμερα μιας υποτιθέμενης και προσδοκώμενης ανάπτυξης. Μίας ανάπτυξης -πράσινης ή μη- με καπιταλιστικούς όρους που μεταφράζεται στην πράξη σε ξεπούλημα του φυσικού και ορυκτού πλούτου (δάση, αιγιαλοί κ.α.), των δημόσιων κοινωνικών αγαθών (νερό, ενέργεια, παιδεία κ.α.) και που αυξάνει τα κέρδη των καπιταλ(η)στών και την εξαθλίωση των φτωχών.
Η κυβέρνηση από τη μία εφαρμόζει απαρέγκλιτα το σχέδιο της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής επιβολής, μέσω της εξάντλησης της κρατικής βίας και καταστολής με χαρακτηριστικά παραδείγματα την απαγόρευση και άγρια καταστολή διαδηλώσεων, απεργιών και την ίδρυση φυλακών τύπου Γ΄ (υψίστης ασφαλείας). Τα κοινωνικά κινήματα και μεγάλο μέρος της πληττόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας, αφετέρου, ενσωματώνονται άνευ όρων στην εύκολη και κάλπικη «λύση» της αναμονής του μεσσία. Είτε αυτός λέγεται ΣΥ.ΡΙΖ.Α., εμφανιζόμενος ως αριστερή εναλλακτική και υποσχόμενος την επιστροφή σε καταστάσεις προ κρίσης. Είτε αυτός είναι η νεοναζιστική, φασιστική Χρυσή Αυγή η οποία υιοθετώντας ρητορική μισαλλοδοξίας, υπόσχεται να «ξεβρωμίσει» τον τόπο από φτωχούς -μετανάστες και ντόπιους- κυνηγημένους, αγωνιζόμενους, από τους «διαφορετικούς», από όλους όσους δεν ταιριάζουν στο πρότυπο της «Άριας Φυλής» (ομοφυλόφυλοι, τρανς, Ρομά, Α.Μ.Ε.Α. και άλλες περιθωριοποιημένες ομάδες), δολοφονώντας και χρησιμοποιώντας ωμή βία· κάνοντας έτσι τη βρώμικη δουλειά κεφαλαίου και κράτους.
Η δε Γ.Σ.Ε.Ε. και οι υπόλοιπες «εργατικές» οργανώσεις, μη έχοντας πλέον την παραμικρή σχέση με την ταξική σύνθεση και τις ανάγκες των φτωχών και καταπιεσμένων, επιδίδονται απροκάλυπτα στον εξωραϊσμό των voucher και των 5μηνων εργασιακών συμβάσεων χωρίς δικαιώματα, καθώς επιδιώκουν να πείσουν ότι αυτές οι «δυναμικές» κυβερνητικές επιλογές θα ανοίξουν το δρόμο για την καταπολέμηση της ανεργίας! Παράλληλα, Π.Α.ΜΕ. και Κ.Κ.Ε. αδυνατώντας να οργανώσουν κάποια δυναμική αντίσταση στα σχέδια κράτους – κεφαλαίου, περιορίζονται στην κατασυκοφάντηση δίκαιων και ακηδεμόνευτων αγώνων όπως αυτού των εργατών της ΒΙΟ.ΜΕ..
Το Αναρχικό Κίνημα ιστορικά βρισκόταν και βρίσκεται στο πλευρό των καταπιεσμένων, ενάντια σε κάθε μορφή αδικίας κι εκμετάλλευσης, ενάντια στις κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, ενάντια στο κράτος, το κεφάλαιο και τους εξουσιαστικούς μηχανισμούς που τις αναπαράγουν. Μόνη λύση για τους καταπιεσμένους είναι οι ακηδεμόνευτοι, ταξικοί και κοινωνικοί αγώνες μακριά από εκλογικές και κοινοβουλευτικές αυταπάτες -δεξιές ή αριστερές- ενάντια στη μοιρολατρία, την ανάθεση και τον κοινωνικό κανιβαλισμό με γνώμονα την αυτοοργάνωση, την αυτοδιαχείριση της παραγωγής, τις οριζόντιες δομές, στο δρόμο για την κοινωνική αυτοδιεύθυνση, για την κοινωνική και ατομική απελευθέρωση…

 

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ & ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης ~ Αναρχική συλλογικότητα Άνω Θρώσκω