ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ

bigatanaΟ πολιτικός ρόλος της Χρυσής Αυγής, ανεξάρτητα από την επικοινωνιακού τύπου δίωξή της και την πρόσφατη μεταστροφή των τακτικών της αστικής δημοκρατίας απέναντί της, ανταποκρίνεται στην τωρινή συγκυρία της ύφεσης και τις πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες που την συνοδεύουν, τις οποίες αξιοποίησε για να αναβαθμιστεί και να αναδειχθεί ως αστικό πολιτικό μόρφωμα.

Η όξυνση των αντιθέσεων και τα αδιέξοδα του καπιταλιστικού συστήματος εκδηλώθηκαν συνολικά και βίαια μέσα από την επιχειρούμενη κρατική και καπιταλιστική αναδιάρθρωση σε όλα τα επίπεδα (οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό, πολιτισμικό). Η κοινωνική συναίνεση είναι πλέον εύθραυστη, τα αστικά ιδεολογήματα τίθονται υπό αμφισβήτηση, το πολιτικό σύστημα αποσταθεροποιείται μερικώς και χρησιμοποιεί κάθε μέσο, βίαιο ή μη, προκειμένου να διατηρήσει την κυριαρχία του.

Όντας αντιμέτωποι με το ενδεχόμενο ενός -επικίνδυνου γι’ αυτούς – πολιτικού “κενού”, και απειλούμενοι από τους αγώνες των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων και το ενδεχόμενο ριζοσπαστικοποίησής τους, το κράτος και το κεφάλαιο ανέσυραν τα νεοναζιστικά απολειφάδια της Χρυσής Αυγής από τον βούρκο της δεξαμενής της δεξιάς, ώστε να αξιοποιηθούν για άλλη μια φορά ως εφεδρεία για την θωράκισή τους.

Ο βαθύτατα συστημικός ρόλος της Χρυσής Αυγής δεν συνοψίζεται απλά στην ιδιαίτερη σχέση τους με τον στρατό και τα σώματα ασφαλείας, στην άμεση στήριξή της – μέσα από κοινοβουλευτικά και μή κανάλια – από το εγχώριο εφοπλιστικό κεφάλαιο και στις συστημικές πολιτικές τους θέσεις για μια σειρά κεντρικών ζητημάτων.

Μέσα από τον πολιτικό και θεσμικό εγκλωβισμό κομματιών των εκμεταλλευόμενων από ένα μόρφωμα με ψευδο-αντισυστημική, λαϊκίστικη μορφή και αντιδραστικό περιεχόμενο, μέσα από την διοχέτευση της συσσωρευμένης κοινωνικής οργής σε οδούς ανώδυνες για κράτος και κεφάλαιο και την ενίσχυση της «εθνικής συνείδησης» έναντι της ταξικής μεθοδεύεται η διάλυση των αγώνων τους εν τη γενέσει τους. Μέσα από την αναπαραγωγή της συνθήκης του κοινωνικού κανιβαλλισμού – συνθήκης που απορρέει από την ίδια την ανταγωνιστική φύση του καπιταλισμού αλλά και την γενικευμένη έλλειψη συλλογικών δομών– αυτό που ουσιαστικά επιδιώκεται είναι ο περαιτέρω κατακερματισμός της τάξης μας.

Η μορφοποίηση και η διαρκής προβολή ρατσιστικών και αντιδραστικών ιδεολογημάτων στοχεύουν στο να τα καταστήσουν ευκολότερα αφομοιώσιμα τόσο από το κράτος, όσο και από την κοινωνία. Η αποπροσανατολιστική και απάνθρωπη στοχοποίηση των μεταναστών ως υπαίτιων για την εξαθλίωση της τάξης μας αποτέλεσε βασικό πυλώνα της κρατικής προπαγάνδας. Τα ιδεολογήματα αυτά και η επιχειρούμενη απενοχοποίηση της φασιστικής βίας αξιοποιήθηκαν στο έπακρο από το καθεστώς για να προωθηθεί η ολοκληρωτική πολιτικοοικονομική του αντζέντα χωρίς να συναντήσει ιδιαίτερες αντιστάσεις και να επωμιστεί το ανάλογο πολιτικό κόστος.

Η ίδια η αστική δημοκρατία που φέρεται ως υπέρμαχος στοιχειωδών – ουσιαστικά κατ’ επίφαση – ελευθεριών και δικαιωμάτων και καταφέρεται ενάντια στις “υπερβολές” των νεοναζί ενεργούμενών της, έχει ενσωματώσει πλήρως την πολιτική ατζέντα της Χρυσής Αυγής, με τα αστυνομικά πογκρόμ μεταναστών στα αστικά κέντρα (επιχείρηση “Ξένιος Δίας”), με την δημιουργία σύγχρονων κολαστηρίων με τη μορφή στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών αλλά και των φυλακών τύπου “Γ”, την γκετοποίηση μεταναστών και προσφύγων πολέμου στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και στα δυτικά λιμάνια της χώρας, την Πάτρα και την Ηγουμενίτσα, την εγκατάσταση της Frontex στον Έβρο, τους βασανισμούς, τις δολοφονίες και τις αυτοκτονίες στα ΑΤ, την χρήση της πρακτικής της δημόσιας διαπόμπευσης με τις οροθετικές γυναίκες αλλά και με συλληφθέντες αγωνιστές, τις επιστρατεύσεις εργαζόμενων, την καταστολή και τις απαγορεύσεις απεργιακών κινητοποιήσεων.

Με την θρασύδειλη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα (Killah P) στο Κερατσίνι, το ξημέρωμα της Τετάρτης 18/9/13, η Χρυσή Αυγή, υπερέβη τα όρια χρησιμότητάς της προς το αστικό καθεστώς ως ένα απλό συμπλήρωμά του, εκθέτοντάς το πολιτικά και απειλώντας το με αποσταθεροποίηση.

Ως εκ τούτου η αστική δημοκρατία διαχειρίστηκε την Χρυσή Αυγή αλλάζοντας επικοινωνιακή τακτική απέναντί της. Μέσα από τις διώξεις των στελεχών της προσπάθησε να αποκρύψει τις μαζικές και μαχητικές αντιφασιστικές διαδηλώσεις που λάμβαναν τόπο σε όλες τις πόλεις, να αφομοιώσει τους αντιφασιστικούς αγώνες, να επιβεβαιώσει την δική της βία ως την μοναδική “νομιμοποιημένη” απέναντι στην κοινωνία, να αναδειχθεί ως ο μοναδικός εγγυητής της “ασφάλειας”, της “κοινωνικής ειρήνης”, της “ομαλότητας”.

Μέσα από την καταδίκη της πολιτικής βίας εν γένει, ανεξαρτήτως στόχευσης και υποκειμένου, επιχειρήθηκε παράλληλα να απονοηματοδοτηθούν πρακτικές αγώνα των “από τα κάτω” στερώντας τους το πολιτικό και ταξικό τους περιεχόμενο και να απαξιωθούν ηθικά οι κοινωνικοί-ταξικοί αγώνες, μέσα από την αφαιρετική εξίσωση με τους νεοναζί φονιάδες.

Δεδομένου του ιστορικού, αντιδραστικού ρόλου του ναζισμού, που αναλαμβάνει την εξόντωση του “πλεονάζοντος” ανθρώπινου κεφαλαίου και του εκάστοτε εσωτερικού εχθρού, και σε πλήρη αντιδιαστολή με τις όψιμες σκοπιμότητες τόσο των κυβερνητικών, όσο και των συστημικών “αντιναζί”, αποτελεί θέση αρχής και αγώνα ότι για εμάς, ως αναρχικοί, ο αντιφασιστικός αγώνας νοείται μόνο ως μέρος του ευρύτερου αντικρατικού και αντικαπιταλιστικού αγώνα.

Το ελευθεριακό επαναστατικό κίνημα δεν το αφορά η πολιτική εξόντωση των εν λόγω υπηρετών του κεφαλαίου και του κράτους από το ένα αστικό μόρφωμα ή το άλλο, αλλά η απαξίωση και η καταδίκη των σαθρών ιδεολογημάτων τους από τα ευρεία κοινωνικά στρώμματα, και η εξόντωσή τους από το κοινωνικό-ταξικό κίνημα.

Καλούμε όλο τον κόσμο να συσπειρωθεί γύρω από τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις της σημερινής ημέρας, σε όλες τις πόλεις.


Πρωτοβουλία για τη συγκρότηση Αναρχικής Ομοσπονδίας

αναρχική συλλογικότητα Θρυαλλίδα, αναρχική συλλογικότητα Καθ’ Οδόν, αναρχική συλλογικότητα Νέας Φιλαδέλφειας, αναρχική συλλογικότητα Ρουβίκωνας, Αναρχικοί για την Κοινωνική Απελευθέρωση, Κενός Κύκλος, αναρχική συλλογικότητα Άνω Θρώσκω, Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης, αναρχική συλλογικότητα Οκτάνα, Ελευθεριακή Πρωτοβουλία ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο No Man’s Land

Comments are closed.